ΕΛΑ, ΜΩΡΕ, ΜΙΛΑΕΙ ΠΕΡΙ ΑΝΕΜΩΝ ΚΑΙ ΥΔΑΤΩΝ…

 

Από σήμερα Κυριακή, λέει, μπαίνει το φθινόπωρο. Μαλακίες. Δεν υπάρχει κανένα φθινόπωρο. Αυτά τα έχει καταργήσει ο αποδυτηριάκιας εδώ και 30 χρόνια. Οι τέσσερις εποχές του χρόνου, δηλαδή, έχουν αυτοκαταργηθεί και το ένα τρίμηνο κοροϊδεύει το άλλο, επόμενο και προηγούμενο.

Θα πέσει λίγο η θερμοκρασία, προβλέπει η μετεωρολογική. Σιγά, μωρέ. Και γι’αυτό θα πούμε ότι τελειώσε το καλοκαίρι; Η Ελλάδα είναι ένα καλοκαίρι όλο το χρόνο, άντε να αφήσω έξω δύο μηνιάτικα πράμα.

Κάτι άλλο με την ευκαιρία. Για να καταλάβουμε πως ήταν μέχρι πριν λίγους αιώνες η ζωή σ’αυτόν τον πλανήτη. Πόσο, δηλαδή, καθόριζαν τη ζωή του ανθρώπου οι κλιματολογικές, οι καιρικές συνθήκες. Όλα απ’εκεί ξεκίναγαν.

Φθινόπωρο το είπαν. Εποχή που φθίνουν τα φρούτα. Καλοκαίρι, ότι έχει καλό καιρό, και θέρος εποχή του θερισμού. Άνοιξη ο καιρός ανοίγει. Χειμώνας. Άσε. Λέξη σκοτεινή. Αρχίζει και με χ.

Κι έφθασε το πράμα να λέει ο σημερινός χάλιας τη μεγάλη κουβέντα. Έλα, μωρέ, μιλάει ο έτσι περί ανέμων και υδάτων, δηλαδή λέει μαλακίες. Πήρες χαμπάρι; Κάποτε η ζωή εξαρτιότανε από τους ανέμους και τις βροχές, η ίδια η επιβίωση των ανθρώπων, και τόσο μαλακίστηκε το ανθρώπινο είδος που για να απαξιώσει κάποιον επικαλείται τις καύλες, τις ορμές της φύσεως.