ΜΕΧΡΙ ΠΟΥ Η ΜΠΕΝΦΙΚΑ ΑΥΤΟΕΞΟΡΙΣΤΗΚΕ

 

Δεν θυμάμαι αν το έχω γράψει, εδώ στο site, κάπου αλλού. Αν ναι, το επαναλαμβάνω, με την ευκαιρία των γενεθλίων της Μπενφίκα, που συμπλήρωσε 113 χρονών. Ιδρύθηκε σα σήμερα 28 Φεβρουαρίου, 1904.

Απρίλιος 1972, Μπενφίκα – Φεγιενορντ στο στάδιο Ντα Λουζ, του Φωτός. Λισαβώνα, η πρωτεύουσα, σκηνικό επαρχίας, μικρά πράσινα λεωφορεία προπολεμικού τύπου. Από διάφορες κατευθύνσεις, κόσμος και κοσμάκης, παρεάτος κατευθύνεται στο μεγαλοπρεπές γήπεδο που έχει μία(!) εξέδρα σε σχήμα πυραμίδας, από τη μία πλευρά.

Στην απέναντι πλευρά ο χώρος των επισήμων, μικρά δωματιάκια, για τους στρατιωτικούς και τους δημοσιογράφους. Η δικτατορία όπως έχει προγραμματιστεί θα πέσει μετά από ένα χρόνο ακριβώς.
Δεν έχω ξαναδεί τόσο μεγάλα άλογα. Σε παράταξη, κάθε 5-10 μέτρα στην πλευρά της εξέδρας που βρίσκεται ο κόσμος. Καβάλα στα άλογα ένστολοι με τεράστια ρόπαλα, ας τα πούμε γλοπ.

Μια ημέρα πριν το ματς πέρασα από τα γραφεία της Μπενφίκα να μου δώσουν πρόσκληση ξένου δημοσιογράφου. Έπαθα. Πήκτρα στο κόκκινο βελούδο. Βασιλικό περιβάλλον. Είναι μακράν η δημοφιλέστερη ομάδα της Πορτογαλίας. Με δυο πρωταθλήματα Ευρώπης. Για χρόνια κουβαλούσε το μεγαλείο της αυτοκρατορίας, μέχρι που ''αυτοεξορίστηκε'' από τη βιτρίνα του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου.

Όπως η Αγγλία, η Ολλανδία, η Ισπανία, έτσι και η Πορτογαλία ήταν ισχυρή αποικιοκρατική δύναμη. Ο γείτονας ο Ισπανός ακόμα το ’χει το απωθημένο του μεγαλοϊδεατισμού, του θαλασσοπόρου και κατακτητή ξένων λαών. Όχι και ο Πορτογάλος, ο πιο ήρεμος, ο πιο ισορροπημένος σε ψυχοσύνθεση λαός της Ευρώπης. Εγγυημένο.

Διαβάστε ακόμα:

Φύτεψαν το δένδρο και δεν το ξέχασαν