Η ΓΗ ΟΛΗ ΜΕΣΑ Σ’ ΕΝΑ ΣΟΥΠΕΡΜΑΡΚΕΤ

 

Παγκόσμιος πόλεμος γίνεται. Δεν είμαστε από χωριό να μην το καταλαβαίνουμε. Γίνονται φοβερά πράγματα στον πλανήτη. Τα πιο φοβερά από ποτέ. Και είναι επόμενο.

Τα μεγέθη έχουν ξεφύγει. Έχουν γιγαντοποιηθεί. Η αυτοκρατορία έχει εξελιχθεί σε υπεραυτοκρατορία. Θα μπορούσε η κινέζικη ή, περσική αυτοκρατορία να καταστρέψει το σύμπαν μ’ ένα κουμπί; Με το πάτημα ενός κουμπιού. Όχι, βέβαια. Και ο Μέγας Αλέξανδρος και η Ρώμη με σπαθιά και κοντάρια πολεμούσαν. Με καράβια με κουπιά και πολεμικούς ελέφαντες. Έλα, σε παρακαλώ.

Το κράτος είναι το δημόσιο, ο λαός, ο κόσμος, η κοινωνία, οι πολίτες, οι ψηφοφόροι. Αυτή είναι η μία πλευρά. Η άλλη είναι η κονόμα. Οι μπίζνες. Οι επιχειρηματίες. Οι πολυεθνικές. Αυτός είναι ο Α’ διαστημικός πόλεμος. Οι άλλοι δύο, ο Α’ και ο Β’ ήταν γήινες στρατιωτικές συμπλοκές για αστείες, για γραφικές αιτίες.

Τρως τροφές, ντύνεσαι, ακούς μουσική, πας σινεμά, κάνεις χρήση ίδια προϊόντα, είτε είσαι Κινέζος και Αυστραλός, είτε Ευρωπαίος και Αμερικανός. Φτωχός και πλούσιος. Η παγκοσμιοποίηση. Όλα αλληλοεξαρτώμενα. Πού θα πάει η δουλειά; Θα σκάσει.

Μπορεί ο άνθρωπος από τη μια στιγμή στην άλλη να ζήσει χωρίς το σουπερμάρκετ; Να κάνει την ίδια ζωή χωρίς να βγάζει λεφτά απ’ εκεί που τα βγάζει και να ψωνίζει από το σουπερμάρκετ. Όχι, βέβαια.

Είμαστε δούλοι του σουπερμάρκετ. Εξαρτώμεθα από την παγκοσμιοποίηση του σουπερμάρκετ. Όλο και περισσότερο βαδίζουμε στη μία γλώσσα, στο ίδιο νόμισμα, να πίνουμε, να τρώμε, να φοράμε τα ίδια.

Διαβάστε ακόμα:

Να μάθουμε την παρέα με τον καρκίνο