Δεν θα προκαλούσε καμμία έκπληξη αν διαβάζαμε κάθε ημέρα στις εφημερίδες για μία νέα συγχώνευση. Δύο ομάδες να ενωθούν εις σάρκαν μία. Σε μία εταιρεία. Σ’ένα όνομα.
Πρόσεξε φάση. Θα το πιάσω το σκηνικό από το τέλος, αν βέβαια στη συνέχεια του έργου δεν παίξει κι άλλο επεισόδιο. Στο site κάποιας αρκετά ικανοποιητικής επισκεψιμότητας, συμφερόντων Δημήτρη Γιαννακόπουλου, του γνωστού του μπάσκετ του Παναθηναϊκού, εμφανίζεται σε προβεβλημένη θέση κείμενο στο οποίο αναφέρεται ότι η οικογένεια Αγγελόπουλοι ήταν συνεργάτες των Γερμανών.
Ενα πλήρες οκτάωρο. Καθημερινά κάρτα χτυπούσε ο Μπέκαμ στο προπονητήριο της ομάδας του, της εκάστοτε ομάδας του, όσο έπαιζε μπάλλα. Από τα μικρά του έως τα σαράντα κοντά που σταμάτησε. Εμπαινε στο κέντρο της Γιουνάιτεντ στις 8.30 το πρωί και έφευγε στις 6 το βράδυ. Το ίδιο και στο Μιλανέλο.
Καμμία σχέση η προπόνηση, οι ασκήσεις που θα κάνει, που πρέπει να κάνει ο ποδοσφαιριστής, με εκείνη του μπασκετμπωλίστα, του τενίστα, του τριαθλητή ή, του δρομέα μεγάλων αποστάσεων. Αλλες οι ανάγκες και οι απαιτήσεις του ποδοσφαίρου, άλλοι οι ρυθμοί, τέλος άλλη η αγωνιστική περίοδος κλπ κλπ.
Το στόμα του γάβρου, μιλάμε για το ψάρι, το μικρό ψάρι που το λένε γάβρο, φθάνει μέχρι και πίσω από τα μάτια του. Ασφαλώς αυτό το χαρακτηριστικό στοιχείο δεν είναι ο λόγος για να ονοματιστούν σα «γάβροι», μάλιστα περιφρονητικά, οι φίλοι της δημοφιλέστερης ομάδας. Ούτε, επίσης κοροϊδευτικά τους είπαν «γάβρους» επειδή το ψαράκι έχει μακρύ ρύγχος και το πάνω σαγώνι του προεξέχει.
Της πλάκας είναι όλοι οι Eλληνες ποδοσφαιριστές από φυσική κατάσταση. Είναι τόσο λίγοι οι σωστά γυμνασμένοι, που γράφω ότι όλοι είναι για τα μπάζα. Και δεν χρειάζεται βέβαια, να το πει ο αποδυτηριάκιας. Το βλέπετε πόσο πιο αργό και βαρετό είναι το ποδόσφαιρο εδώ, σε σύγκριση με εκείνο που παίζεται στο εξωτερικό.
Είμαι στο γραφείο ενός παληόφιλου, καθηγητή του πολυτεχνείου, εντελώς άσχετου με οπαδιλήκια. Περιμένουμε έναν δικηγόρο να μου τον γνωρίσει, ίσως να τον χρειασθώ για προσωπική μου υπόθεση. Πάνω στην κουβέντα, και πριν μπούμε στο ζουμί του αντικειμένου που μ’ ενδιαφέρει, η συζήτηση τσουλάει στο ποδόσφαιρο.
Ο μάγκας ο αναγνώστης αδιαφορεί ποιος, ποιοι δημοσιογράφοι γυψώνονται. Να το πω καλύτερα, ποιος, ποιοι είναι αυτοί που δωροδοκούν δημοσιογράφους. Κι αυτό εύκολα το εννοώ πέρα για πέρα. Είπαμε. Έχουμε μπει σε ναρκοπέδιο.
«Θα κτίσουμε ομάδα από την αρχή». Αυτή είναι μακράν η μεγαλύτερη απάτη που ξεφουρνίζουν όταν από κάτω βράζει ο κόσμος. «Θα κάνουμε μια νέα αρχή» είναι το παραμύθι που παίζει σίγουρα όταν στον ουρανό της ομάδας τα σύννεφα έχουν μαυρίσει κι έχουν βαρύνει...
Νούμερο ένα παίκτης σε μια ομάδα, την κάθε ομάδα, είναι εκείνος που φοράει τη φανέλλα με τον Νο1. Ο τερματοφύλακας. Αν μια ομάδα με άριστα το δέκα είναι π.χ στο 7,3, τότε ανάλογα παίρνει πόντους ή, χάνει με την αξία του τερματοφύλακα της.