Γιατί ο Στέλιος Μανωλάς, ένα τόσο μεγάλο όνομα του ποδοσφαίρου μας, δεν έγινε προπονητής στην ελεύθερη αγορά του πρωταθλήματος. Αυτό είναι ένα ερώτημα που μπορεί να φωτίσει το χαρακτήρα του ποδοσφαιριστή που φόρεσε στην καριέρα του μονάχα μία φανέλλα, της ΑΕΚ.
Δεν το έχει πει κανένας, το λέει ο αποδυτηριάκιας. Δεν πέρασε στο ντόκου από το παγκόσμιο ποδόσφαιρο το γεγονός ότι η Ελλάδα διέπραξε τη μέγιστη έκπληξη στο Ευρω του 2004. Κι ήταν επόμενο.
Το να κάνεις τον σκληρό με το στόμα είναι εύκολο. Όχι τσάμπα, όμως. Το πληρώνεις πολύ βαρειά να πουλάς νταηλίκι, χωρίς να πιάνεις πουλιά στον αέρα. Κι όταν σε πάρουν πρέφα ότι ναι μεν τα λες χοντρά και τσουβαλάτα, ότι δεν κωλώνεις, αλλά από την άλλη δεν παρουσιάζεις αποτέλεσμα.
Να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους. Όλοι, είτε από ασχετοσύνη, είτε για να εντυπωσιάσουν, συμφωνούν ότι ήταν το «θαύμα», η έκπληξη, η μεγαλύτερη έκπληξη της Ιστορίας, η κατάκτηση του πρωταθλήματος από την Λέστερ.
Βλέπουμε μπάλλα. Δεν φτιάχνουμε στιφάδο, ούτε πολιτικολογούμε. Στο γήπεδο δεν ήταν ούτε ο Μαμαλάκης, ούτε η Μέρκελ. Η Μπάγερν έπαιξε καλύτερα κι έπρεπε να ήταν στον τελικό. Το πρέπει βάλτο σε εισαγωγικά, άμα γουστάρεις. Πέτα το αν δεν σου κάνει.
Κανένας δεν θα ήθελε να βρίσκεται στη θέση του Ιβάν Σαββίδη. Χωρίς υπερβολή ο άνθρωπος βιώνει το πλέον άγριο ζόρι στην προσωπική του ζωή. Τέσσερα χρόνια αποτυχίας στον ΠΑΟΚ.
Έγινε, τελικά. Η γκραν σουξέ έκπληξη. Η μέγιστη της αιωνιότητος. Πρωταθλητής Αγγλίας ο Λεβαδειακός. Όπως το λέω. Σα να πήρε το πρωτάθλημα στην Ελλάδα ο Πλατανιάς. Ούτε καν ο Πανιώνιος και ο Ηρακλής που έχουν μια προϊστορία.
Δεν μπορεί να το χωνέψει ο κύριος Ρανιέρι. Κάνει το θαύμα των θαυμάτων κι έχει στο μυαλό του το κάζο με την Εθνική Ελλάδος. Η πρώτη δήλωσή του σε ιταλικό ραδιόφωνο μετά την ολοκλήρωση του αγγλικού θριάμβου: «Είμαι ο ίδιος που καθόμουνα στον πάγκο της Ελλάδας». Το πιάνεις;
Ο ΠΑΟΚ τερμάτισε στο πρωτάθλημα με 40 βαθμούς διαφορά από τον Ολυμπιακό. Τι σημαίνει αυτό; Βάζω το ερώτημα και όποιος έχει άντερα να δει την αλήθεια, πάει... Λέστερ. Ναι, στην πρωταθλήτρια Αγγλίας 2016. Σ’ αυτή την ομαδούλα που πέτυχε το απίθανο.
Κατά καιρούς οι εκκλησίες αποφασίζουν να αγιοποιήσουν κάποιους ανθρώπους. Γελοιότητα. Κανείς δεν είναι σε θέση όποια ράσα κι αν φοράει να ανακηρύξει άγιο κάποιον άλλον. Αυτή είναι δουλειά του Θεού.