Ο ΑΡΗΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΕΒΑΔΕΙΑΚΟΣ ΚΑΙ ΠΛΑΤΑΝΙΑΣ

Εκεί στον Άρη είναι τόσο άσχετοι και τόσο φαντασμένοι που σκέπτονται να επιστρέψουν τραίνο, λέει, στην σούπερ λίγκα. Άσχετοι από μπάλλα οι άνθρωποι, αλλά και εκτός πραγματικότητας, γι’ αυτό τους λέω άσχετους.

Μια στιγμή. Όταν λέμε ότι εκεί στον Άρη δεν ξέρουν τι τους γίνεται, η κουβέντα αφορά όλον τον Άρη. Αυτούς που παριστάνουν τη διοίκηση, τους άλλους που τους θεωρούν αναγκαίους, δηλαδή τους οργανωμένους και βέβαια τον κόσμο του Άρεως. Τη συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου.

Το ξαναλέω. Όλα τα αρειανά βρίσκονται στο κενό. Στο πουθενά. Και θαρρούν ότι διαδικαστικά, από τη μια σαιζόν στην άλλη, θα βρεθούν με το τραίνο πρώτα στην Β΄ εθνική και μετά στην σούπερ λίγκα. Αυτή θα ‘ναι η καταστροφή. Η καταδίκη. Ας κρατήσουν ενθύμιο αυτό το γραφτό τα αρειανά κι αν σήμερα μου ρίχνουν μπινελίκια, αύριο, μετά από κάποια χρόνια θα αναγνωρίσουν ότι διαβάζανε έναν σοφό. Ένα σχετικό με το αντικείμενο.

Αν ήμουν εγώ σήμερα κουμανταδόρος στον Άρη θα έβαζα πενταετές πλάνο παραμονής στην Γ΄ εθνική! Έτσι όπως είναι τα πράγματα δεν θα μπορούσα να κάνω διαφορετικά. Αν είχα Μελισσανίδη στην ομάδα θα έβαζα πλάνο 3 χρόνια στην Γ΄ εθνική. Γιατί;

Είμαι Άρης, ωρέ μαλάκες. Άρα, όταν επιστρέψω στην σουπερ λίγκα θα έχω στόχο να είμαι Άρης, ωρέ χοντρομαλάκες. Όχι να κυκλοφορώ με τη φανέλλα του Άρεως σαν άλλος Πλατανιάς και Λεβαδειακός. Στα γράφω όσο γίνεται ωμά και απλά.

Για να κτιστεί μια ομάδα, ρε καπετάν μαλάκες, θες το λιγώτερο τρία χρόνια. Και να είσαι σχετικός στο χτίσιμο. Κι να διαθέσεις τις ανάλογες επενδύσεις. Κτίζω ομάδα, οτιδήποτε κτίζω, θες και υλικά οικοδομών και σχέδιο αρχιτεκτονικό. Άρα;

Πρώτα κτίζω, δηλαδή φτιάχνω τα θεμέλια, μετά σηκώνω τις κολώνες, και όταν είμαι έτοιμος λέω στην πιάτσα «Ο Άρης είναι πανέτοιμος, όλοι στα κρρεββάτια σας».

Διαβάστε ακόμα:

Ο Φύσσας έφαγε τον Νταμπίζα