ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΟΜΑΔΕΣ ΕΙΝΑΙ... ΜΙΚΡΕΣ

 
ΑΕΚ- Πανσερραϊκός, πρώτο παιχνίδι της πρωταθλήτριας στην έδρας. Γιατί να πάει στο γήπεδο ο άλλος, σ' ένα τέτοιο ματσάκι. Γιατί να δει το ματσάκι από την τηλεόραση. Ποιο ποδόσφαιρο να παρακολουθήσει. Ενενήντα λεπτά να ψάχνει το γκολ μόνο η ΑΕΚ. Απέναντι αντιπάλου που προσπαθεί μόνο να μην το φάει. Αυτό το θέαμα δεν είναι ποδόσφαιρο.
Ίδια δουλειά και σε κάθε αγώνα ''μεγάλης'' ομάδας κόντρα σε ''μικρή''. Μια ποδοσφαιρική συνάντηση ανάμεσα σε αντιπάλους με διαφορετικό λόγο ύπαρξης. Ίδιο έργο είναι στο πρόγραμμα, όποτε παίζουν Ολυμπιακός, ΠΑΟΚ,  ΑΕΚ και Παναθηναϊκός με τις μισές ομάδες του ίδιου πρωταθλήματος. Το παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι. Συμβαίνει και το άλλο σκηνικό. Ακόμα και σε αγώνα με δυο μικρές ομάδες, και οι δυο δεν ζητάνε τη νίκη. Και οι δυο παίζουν με την αγωνία να αποφύγουν την ήττα.

Σε κάθε πρωτάθλημα, σε κάθε χώρα υπάρχουν μεγάλες και μικρές ομάδες. Πιο σωστά ομάδες που δεν έχουν στόχο τον τίτλο, ενώ είναι γνωστές, μετρημένες στα δάκτυλα του ενός χεριού εκείνες που κάνουν πρωταθλητισμό. Στην Ισπανία, την Αγγλία, την Ιταλία, την Γερμανία, το Βέλγιο, την Σκωτία. Ανεξάρτητα, όμως, δυναμικής και διαφορετικού επιπέδου το πρωτάθλημα είναι ανταγωνιστικό, με υψηλό βαθμό δυσκολίας. Επειδή οι μικρές ομάδες, αυτές που δεν στοχεύουν το πρωτάθλημα, παίζουν ανοικτά. Και οι ομάδες με στόχο τον τίτλο ή τις πρώτες θέσεις τηε βαθμολογίας δυσκολεύονται, κάποιες φορές τους βγαίνει η ψυχή ανάποδα να φτάσουν, αν φτάσουν στη νίκη.

Άρρωστο, κάλπικο είναι το πρωτάθλημα στην Ελλάδα, ακόμα κι αν παίζεται σπαθί από την διαιτησία. Επειδή οι μισές τουλάχιστον ΠΑΕ κινδυνεύουν με υποβιβασμό και έχουν ξεκάθαρη αγωνιστική συμπεριφορά αντιποδοσφαιρική. Αντιεμπορική. Ανοικτά σε βάρος του προϊόντος που υποτίθεται παράγουν, πουλάνε. Γιατί δεν θέλουν να βρεθούν στην Β’ εθνική. Από τον παράδεισο στην κόλαση. Από την επιβίωση στο θάνατο.

Ποιος φταίει γι’ αυτό το καθεστώς που υπονομεύει το ποδόσφαιρο στο ντόπιο πρωτάθλημα; Ασφαλώς οι λεγόμενες μεγάλες ομάδες που στην πραγματικότητα είναι... μικρές. Αφού μέχρι και σήμερα αρνούνται να συμμετέχουν σε κάποιο άλφα βαθμό ανταγωνιστικό το πρωτάθλημα. Ιστορικά οι ευθύνες γιατί ποτέ το πρωτάθλημα δεν ήταν αληθινό πρωτάθλημα ανήκουν πρώτα στον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό.

Η λεγόμενη μεγάλη ομάδα, κι είναι τέτοια διότι έχει πολύ κόσμο και πρωταγωνιστεί στο ποδόσφαιρο, αδιαφορεί για την ποιότητα και τη θεαματικότητα. Τα αφεντικά, άλλωστε, των δημοφιλών ομάδων δεν αγοράζουν ΠΑΕ γιατί αγαπάνε το ποδόσφαιρο, ούτε για να κερδίσουν χρήματα. Άλλης σκοπιμότητας είναι η εμπλοκή τους με τα γήπεδα. Όσες, λοιπόν, περισσότερες σκάρτες ομάδες κυκλοφορούν στο λεγόμενο μεγάλο πρωτάθλημα, τόσο περισσότερο διευκολύνει την ''μεγάλη'' ομάδα να πάρει το κωλοπρωτάθλημα. Κι αν δεν το πάρει, φταίει η άλλη μεγάλη ομάδα που ελέγχει τις σφυρίκτρες της διαιτησίας.

Διαβαστε ακομα:

ΜΑΣ ΚΕΡΔΙΖΕΙ Η ΕΥΡΩΠΗ, ΞΕΧΝΑΜΕ ΤΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ