Στο παιχνίδι που έγινε στο Καραϊσκάκη, πριν από τέσσερις ημέρες, η εθνική ομάδα αντιμετώπισε μια Ρουμανία σκέτο πτώμα. Ποιος να το περίμενε ότι η αποψινή αντίπαλος μας σε τόσο κρίσιμο αγώνα θα εμφανιζόταν πολύ κάτω του αναμενόμενου.
Κάθε μέρα, μα κάθε μέρα γράφουν, αλαφούζικοι κι όχι, ότι ο πρόεδρος ψάχνει τον αντι-Παναγόπουλο. Κάτι σημαίνει αυτό. Κάτι κρύβει. Ότι ο Αλαφούζος δεν έχει γυναίκα, ούτε παιδιά, δεν ασχολείται με το κανάλι του και εκείνο που τον καίει είναι να βρει τον αντικαταστάτη του απομακρυθέντος Β’ αντιπροέδρου της ΠΑΕ.
Ματιασμένοι ήταν κάποιοι ποδοσφαιριστές της Ρουμανίας στο 3-1 της Ελλάδος; Δεν θα το πούμε αυτό εμείς οι Έλληνες. Δεν μας συμφέρει. Όσο κι αν το μυαλό μας πάει στο πονηρό, περισσότερο από κάθε άλλον λαό, όσο κι αν είμαστε καχύποπτοι, σε βαθμό να βγάζουμε τέρατα από το κεφάλι.
Πρόσεξε φάση. Επειδή έχουν ήδη γίνει 11 αγωνιστικές και ακόμα δεν έχει αποφασιστεί πόσες ομάδες θα υποβιβαστούν, πόσες θα ανέβουν από τη Β’ εθνική. Έχουμε και λέμε, λοιπόν.
Βεβαίως και υπήρχαν, όπως και συνεχίζουν να υπάρχουν, άνθρωποι που σιωπηρά βέβαια επικροτούσαν την επαναστατική δράση της «17 Νοέμβρη». Το λέω διότι έχω γνωρίσει δύο τέτοιους τύπους.
Στημένος από τον Μαρινάκη είναι ο Αλαφούζος. Δεν έχω άλλη εξήγηση. Όσο το σκέπτομαι, εκεί καταλήγω. Ότι ο πρόεδρος του Παναθηναϊκού κάνει το παιχνίδι του προέδρου του Ολυμπιακού. Συμπαιγνία. Μας δουλεύουν και οι δυο.
Μετά απ’αυτά που είδα στο παιχνίδι Ελλάδος-Ρουμανίας 3-1 να σου πω μία κουβέντα, που ίσως την θεωρήσεις υπερβολική. Και θα σου πω γιατί την κουβέντα μου λίγες ώρες μετά τη μεγάλη νίκη στο Καραϊσκάκη.
Ένα όνειρο είναι για την Ελλάδα να προκριθεί στο μουντιάλ της Βραζιλίας, το προσεχές καλοκαίρι. Η Αγγλία, ας το δεχθούμε αυτό, το γέννησε το ποδόσφαιρο, όμως θρησκεία το έκανε η Βραζιλία. Αυτή είναι η αλήθεια.
Το 3-1 της εθνικής ομάδας, που θα μπορούσε να ήταν και 4-1, νίκη δίκαιη και μεγάλη, οφείλεται στη διαφορά των δύο αντιπάλων. Στη διαφορά που γράφει το αποτέλεσμα. Στη διαφορά της ψυχής.