Για μια στιγμή. Το πρόβλημα στον Άρη δεν είναι αγωνιστικό. Μην τρελλαθούμε. Το πρόβλημα του Άρεως είναι υπαρξιακό. Ακριβώς. Επειδή δεν πρέπει να αγνοούμε ότι η ομάδα είναι και επιχείρηση.
Οι Γερμανοί ξανάρχονται. Αποδυτηριάκια, έχεις χάσει επεισόδια. Οι Γερμανοί ξανάλθανε. Νέος πρόεδρος στην ΔΟΕ Γερμανός. Το εξουσιαστικό κέντρο είναι η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή.
Είδε τους οργανωμένους. Αυτός είναι ο τίτλος. Ποιος; Σου λέει ότι είδε τους οργανωμένους του Παναθηναϊκού. Ναι, αλλά ποιος; Το πάνε σε δεύτερο πλάνο ποιος τους είδε. Έχουν σημασία αυτά.
Ολυμπιακός, νεκρός. Πού είναι τα χρόνια τα παληά. Τότε που οι γάβροι ήταν της διαρκούς επανάστασης. Και στα πέτρινα χρόνια, κοντά σε μία δεκαετία χωρίς πρωτάθλημα, και επί εποχής Κοκκαλιστάν, που τρισευτυχισμένοι ήταν επειδή είχαν από κάτω τους βάζελους.
Ώπα, ρε. Δεν πρόλαβε να’ρθει στον Άρη ο Μιλίνκοβιτς και την έρριξε την τσαχμπινιά του. Εγώ! Φοβερά πράγματα. Δεν έχει μείνει τίποτα όρθιο στον Άρη. Τον έχουν γονατίσει ψυχολογικά και οι τρεις ήττες. Και έρχεται ο νέος και λέει Εγώ.
Ο Μαρινάκης δεν θα μπορούσε ποτέ να αποδεχθεί ένα σκηνικό στο πρωτάθλημα, όπου ο Μελισσανίδης, έτσι ή, αλλοιώς θα έχει κυριαρχική επιρροή στο χώρο του ποδοσφαίρου. Κι αυτός ο πρόεδρος του Ολυμπιακού να γυροφέρνει στη σκιά του Τίγρη...
Αυτό είναι για κόμικ. Η επιστροφή Φιγκερόα. Όχι, ρε. Πως λέμε η επιστροφή του Μπάτμαν, του Ζορό, του Φραγκεστάιν, του Ρόκυ, του Σπάιντερμαν. Κάποιου κινηματογραφικού ή, μυθολογικού ήρωα. Όχι, ρε.
Η εθνική ομάδα κέρδισε 1-0 και πολύ, πάρα πολύ της ήταν, κάποια Λετονία που το ποδόσφαιρο το έμαθε στη σχολή κοπτικής-ραπτικής «Η Μόνικα με πασούμια». Τι να πεις; Ο αποδυτηριάκιας τα έχει πει.
Η ποδοσφαιρική Ελλάδα οφείλει πολλά στον Ότο Ρεχάγκελ. Είναι ο προπονητής που με μια χωρίς διεθνείς διακρίσεις εθνική ομάδα πήρε το ευρωπαϊκό. Γιατί και πως συνέβη η απόλυτη έκπληξη όλων των εποχών;
Το μνημόνιο έχει φάει μέχρι σήμερα δυο κυβερνήσεις. Να δούμε αν θα καθαρίσει ο νέος προπονητής του Άρεως. Έτσι είναι. Γιώργος Παπανδρέου και Λουκάς Παπαδήμος, χαίρετε. Λόγω μνημονίου.