Ποδόσφαιρο, η πιο μεγάλη και η πιο φτηνή λαϊκή διασκέδαση στον πλανήτη. Και το σινεμά, βέβαια. Δυο προϊόντα βιομηχανοποιημένα, που παράγονται σύμφωνα με απόλυτα επιχειρηματικές προδιαγραφές. Καραμπινάτος καπιταλισμός κατ’ επιταγήν του φιλοθεάμονος κοινού. Δεν γίνεται διαφορετικά.
Από απόψε ξεκινάει το champions league.Τα παιχνίδια των οκτώ ομίλων. Η ΑΕΚ παίζει αύριο Τετάρτη στο Άμστερνταμ με την πιο «γνωστή» ξένη ομάδα στην Ελλάδα. Τον Άγιαξ της Ολλανδίας, που οριστικά «δέθηκε» με το ποδόσφαιρο μας γιατί ήταν ο αντίπαλος του Παναθηναϊκού, το 1971, στον τελικό Ευρώπης.
Εδώ είναι Ελλάδα. Τρώμε τη φάπα στη μάπα κάθε μέρα. Να μη το ξεχνάμε ποτέ. Μια κουβέντα μόνο αρκεί. Από την εποχή του ανένδοτου αγώνα του Γεωργίου Παπανδρέου, πατρός του Αντρέα, παππού του Γιώργου, από το 1961 μέχρι σήμερα ένα είναι το κυρίαρχο σύνθημα στο μπουρδέλο, ΑΛΛΑΓΗ. Επειδή τίποτα δεν αλλάζει, μονάχα οι κυβερνήσεις.
Ρε, τον φουκαρά τον Αστέρα. Δεν του έκατσε η μπίλια… Μπήκε στο νούμερο 11, εκεί που πόνταρε, αλλά έγινε ένα τσαφ και η πόρνη πετάχτηκε και καβατζώθηκε στο 21, τελικά. Γιατί ξεκίνησα με τον Αστέρα; Αν επιτρέπεται, θυμίζω ότι το ποδόσφαιρο είναι παιχνίδι για δυο, όχι μόνο για την ομαδάρα μας.
ΑΕΚ, ΠΑΟΚ και Ολυμπιακός κυνηγάνε χοντρά το πρωτάθλημα, αλλά την παράσταση στο έργο την κλέβει με τη λεβεντιά του και την αξιοσύνη του ο Παναθηναϊκός. Λάθος! Και άδικο!!! Το τρία στα τρία δεν ανήκει στην ΠΑΕ του Αλαφούζου, αλλά στους πιτσιρικάδες με την πράσινη φανέλα.
Ο Παναθηναϊκός τη σαιζόν 1991-92 έχει εξαιρετική πορεία στην Ευρώπη, με δέκα ματς, αριθμός πρωτόγνωρος για την εποχή, όμως ο Βαρδινογιάννης απολύει τον Βασίλη Δανιήλ και προσλαμβάνει τον Ίβιτσα Όσιμ. Χειρουργημένος στο πόδι ο Έλληνας προπονητής, μαθαίνει το δυσάρεστο μαντάτο στο δωμάτιο του Meridien
Γενικά, η ελληνική ομάδα ζει στο νοσηρό περιβάλλον όπου ανθούν οι δικαιολογίες. Αν, για παράδειγμα, έχανε ο ΠΑΟΚ από τον πολύ κατώτερο του ΟΦΗ, επιτόπου σα φωτοβολίδες θα έπεφταν οι κατηγορίες στον διαιτητή, και στο ότι το αποτέλεσμα οφείλεται στην ατυχία, στην αστοχία, στην αδικία.
Ποιος θα πάρει το πρωτάθλημα. Να, μια μεταχειρισμένη ιστορία που έρχεται από τα παλιά. Ιστορία παντοτινή, κάθε καιρού. Τρεις οι υποψήφιοι γαμπροί, αν κόψεις το κεφάλι του ενός, έμειναν δυο τα φαβορί. Κι αν δηλητηριάσεις ή σπρώξεις στο κενό από το μπαλκόνι τον έναν, έπιασες τον τυχερό κλήρο.
Ο Ολυμπιακός είναι η δημοφιλέστερη ομάδα. Αυτό δεν σημαίνει ότι οι οπαδοί της αγαπάνε περισσότερο την ομάδα απ’ ό,τι π.χ. οι παναθηναϊκοί τη δική τους ομάδα. Λέμε ότι ο Ολυμπιακός, και δεν συζητείται αυτό, απλά έχει τους περισσότερους οπαδούς. Και ακριβώς γιατί παίζει πρώτο τραπέζι πίστα όταν δίνει δικαιώματα προκαλεί τον άλλον. Τον άλλον οπαδό, τον ουδέτερο που σταματάει να 'ναι αδιάφορος και γίνεται αντιολυμπιακός.
Δεν το αντέχω. Δεν μπορώ άλλο. Μέχρι που θα γίνω Λευτέρης Παπαδόπουλος. Να αμολύσω στίχους παραπονιάρικους, αλλά κουλτουριάρικους για τον ΠΑΟΚ. Πιο σωστά γι' αυτούς που με τα γραπτά τους, τα δημοσιογραφικά και ρεπορταζιακά, συνεχίζουν να συμπεριφέρονται στην ομάδα λες και είναι ακόμα φουκαριάρα. Και προσέξτε το παιδί, το ανήλικο και άβγαλτο, μη γλυστρήσει, μην πονέσει.