Σε 15 μέρες έγιναν 48 αγώνες στους οκτώ ομίλους της πρώτης φάσης, ας το πούμε στο προ-μουντιάλ. Μπόλικο πράμα. Και τι είδαμε μέχρι σήμερα; Δυο πράγματα, κατ’ αρχήν, θα σημειώσει ο ιστορικός του ποδοσφαίρου. Τον αποκλεισμό της Γερμανίας και την κουτσά στραβά πρόκριση της Αργεντινής.
Πόσους ακόμη φιλάθλους - με την πραγματική έννοια του όρου, βέβαια - θα διώξουν από τις κερκίδες οι λεγόμενοι οργανωμένοι «φίλαθλοι» ή αλλιώς χούλιγκανς των γηπέδων;
Αν δει κανείς τα πλάνα από την κινηματογραφική μηχανή λήψεως της εποχής θα σκεφθεί ότι το παιχνίδι έγινε 200 με 230 χρόνια πριν, τουλάχιστον. Το γήπεδο, η στολή του διαιτητή, τα βαρειά και αγύμναστα και ατρομπάριστα με φυσούνες κορμιά των ποδοσφαιριστών, που δεν διαφέρουν σχεδόν καθόλου από εκείνα των... θεατών, φτιάχνουν εικόνες εντελώς ξένες στο καιρό μας.
Θα σοκαριζόμουν, αν δεν γνώριζα ποιοι είναι οι Βραζιλιάνοι, επειδή… πανηγύριζαν για τον αποκλεισμό της Γερμανίας. Καμία έκπληξη! Αν οι Βραζιλιάνοι αποκλειονόντουσαν, επίσης από τους ομίλους κιόλας, αυτό θα ήταν πολύ ευχάριστο για τους Γερμανούς, αλλά αυτοί με τη τευτονική ψυχή δεν θα εκδήλωναν με τίποτα τη χαρά τους.
Αυτό λέγεται πρόκληση. Να ζητάει η ΠΑΕ Παναθηναϊκός να πάρει αδειοδότηση, σε δεύτερο βαθμό. Ενώ είχε απορριφθεί σε πρώτο βαθμό και τα χρέη της ΠΑΕ σε απλήρωτους ποδοσφαιριστές, όπως και οι πρόσφυγες, η μία καπάκι μετά την άλλη, εκκρεμούν, διότι δεν ικανοποιήθηκαν.
Η Γερμανία έξω από το μουντιάλ. Έχασε, μετά από το Μεξικό, και από την Νότια Κορέα. Η Γερμανία, το Νο 2 φαβορί για την κούπα. Ο μέγας, ο θριαμβευτικός διασυρμός των ποδοσφαιρικών και… επιστημονικών και… τραπεζικών προβλέψεων.
Νέος πρόεδρος από προχθες στη super league, τη διοργανώτρια του πρωταθλήματος, αυτός που υπέδειξε ο μεγαλομέτοχος του Ολυμπιακού Βαγγέλης Μαρινάκης. Δεν έχει σημασία το όνομα του διότι δεν εξελέγη αξιοκρατικά, αλλά με κριτήρια ψηφοθηρικά.
Διαβάζει ο φουκαράς και ανυπεράσπιστος αναγνώστης τα παραμύθια από τους έμπειρους δημοσιογράφους. Ότι έσπασε, λέει, η συμμαχία Μελισσανίδη - Σαββίδη κι αυτό θα φανεί στις εκλογές της super league. Πράγματι, τα αφεντικά της ΑΕΚ και του ΠΑΟΚ είναι σε δρόμους χωριστούς, πιο σωστά αντικρυστούς. Το είδαμε και χθες, στην εκλογή νέου προέδρου της διοργανώτριας. Κανένα μέτωπο ποντιακό.
Η Ιστορία του Παναθηναϊκού, πραγματική και ρομαντική, είναι δεμένη με το γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας. Με το “Απόστολος Νικολαϊδης”. Βεβαίως, κάποια στιγμή, η ομάδα θα πρέπει να αποκτήσει ένα καλύτερο, σύγχρονο γήπεδο. Αυτό, δηλαδή, που θα έπρεπε να έχει γίνει πριν δεκαετίες.
Πρώτη φορά αριστερά στην Ελλάδα. Σύμφωνοι, αλλά μαϊμού αριστερά. Τίποτα δεν άλλαξε, είμαστε μια από τα ίδια, δεν γίναμε και Σοβιετική Ένωση, ούτε Κούβα επί Φιντέλ Κάστρο. Περί τίνος πρόκειται;