Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΟΤΣΟΑ ΚΑΙ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ

Τέτοια γκέλα γίνεται κάθε 40 χρόνια. Να μην πάρει ο Ολυμπιακός το 2011 τον Μεξικανό τερματοφύλακα Οτσόα και να προτιμήσει τον Ελβετό Κοστάντζο. Μιλάμε για νουμεράδα. Ο γκελαδόρος. Γελάγανε και τα τσιμέντα στο Καραϊσκάκη.

Ο ΡΕΜΟΣ ΦΤΑΙΕΙ, ΟΧΙ Ο ΜΠΕΟΣ

Ποινική δίωξη ασκήθηκε στον γνωστό Αντώνη Ρέμο. Τα 'θελε και τα 'παθε. Όχι, ακριβώς. Αν ήξερε τι τον περίμενε δεν θα έμπλεκε με τον Ηρακλή. Φταίει, δεν φταίει πρόεδρος της ανώνυμης εταιρείας ήταν, άρα έχει ευθύνη για τα χρέη.

ΤΟ ΚΛΑΜΑ ΕΝΟΣ ΠΑΙΔΙΟΥ ΠΟΥ ΚΟΥΒΑΛΑΕΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ!

Μικρά παιδιά που ξαφνικά έχουν γίνει το επίκεντρο του κόσμου. Των πελατών, των χορηγών, των πολυεθνικών συλλόγων, όλων των επαγγελματιών που εμπλέκονται στη βιομηχανία της μπάλλας. Ναι, βιομηχανία. Μέσα στις δυο - τρεις μεγαλύτερες παγκοσμίως.

ΤΟ ΣΟΜΠΡΕΡΟ ΚΑΙ Ο ΤΟΥΡΚΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΙΑΠΩΝΑΣ

Μια από τα ίδια για τους Βραζιλιάνους. Συγκίνηση, κλάμα κατά την ανάκρουση του εθνικού ύμνου, λίγα πράγματα στο γήπεδο. Καλοί παίκτες, όχι όμως οι προσωπικότητες που μπορούν να επιβληθούν. Τουλάχιστον όχι σε αυτά τα δύο ματς.

ΟΤΑΝ Η ΜΠΑΛΛΑ ΜΠΗΚΕ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΠΙΤΙΑ

Ήταν πριν από 44 χρόνια όταν στον Έλληνα, κι όχι μονάχα σ’ αυτόν, σ’ όλον τον γλόμπο, αποκαλύφθηκε η παγκοσμιότητα του ποδοσφαίρου. Τούτο το ευκολοχώνευτο γηπεδικό δρώμενο, το τόσο ακριβό θέαμα ως ποιότητα και τόσο τζαμπέ ολέ, λόγω τηλεοράσεως.

ΟΤΑΝ ΤΟ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΟΝΕΙΡΟ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΛΙΓΟΥΣ

Το είδε στον ύπνο του και το είχε πει σε κάποιους συμπαίκτες του. Ποτέ μην αφήνεις μια μικρή ανορθογραφία, να χαλάσει μια ωραία ιστορία, λένε οι Αμερικάνοι. Επίσης, έχουν εφεύρει το «αμερικάνικο όνειρο». Αυτό που έζησε χθες αυτό το παλληκάρι που πέτυχε το νικητήριο γκολ στο ΗΠΑ - Γκάνα.

Ο ΤΙΠΟΤΑΣ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ!

Αυτός ο Μίλερ, ένας από τους χιλιάδες στη Γερμανία, ο γεννημένος σε ένα χωριό της Βαυαρίας, έχει κάτι. Προσπαθούσα να καταλάβω περί τίνος πρόκειται. Δεν είναι εμπορικός. Σε κάνει να πιστεύεις ότι είναι ο τίποτας. Εκεί που προσέχεις όλους τους άλλους, αυτός ξεπετάγεται.