Ένα δυστυχισμένο κορίτσι. Του μεγιστάνα Αριστοτέλη Ωνάση η κόρη είχε τον κόσμο όλο στα πόδια της, τίποτα δεν της έλειπε, όμως από την ημέρα που γεννήθηκε μέχρι τον τραγικό και τόσο σκοτεινό θάνατό της ήταν μια όρθια, μια περιφερόμενη δυστυχία.
Μειώνεται, επιτέλους, το χρέος της Ελλάδος. Και οφείλω, μετά απ’ αυτή την εθνική ευχάριστη εξέλιξη, να χειροκροτήσω τον νικητή. Να του δώσω και το χρυσό μετάλλιο. Για την επιτυχία του να ελαφρύνει το δημόσιο χρέος.
Είσαι ο Ντόναλντ Τραμπ. Ο νέος πρόεδρος της Αμερικής και περιμένεις μέχρι τις 20 Ιανουαρίου του 2017 να μπουκάρεις στον Λευκό Οίκο. Να αντικαταστήσεις τον Μπάρακ Ομπάμα. Και ενώ είσαι στο περίμενε, φτάνουν στο γραφείο σου τα ραπόρτα από την Αθήνα.
Δεν ξανάγινε στον αιώνα. Αυτό μόνον Κύπριοι είναι ικανοί να το λένε. Ότι τους δουλεύει ο Ανδρέας Βγενόπουλος, ότι παραμύθι φούρναρης πέθανε. Το λένε και το γράφουν στη μεγαλόνησο.
Το ζεύγος Αγγελοπούλου μοιάζει σφόδρα ενοχλημένο από την κυβέρνηση. Την περασμένη Πέμπτη απέσυρε και εμπράκτως την εμπιστοσύνη του από τον Αλέξη Τσίπρα, με ένα φορολογικό αντίο στην Ελλάδα.
Όποιος μπουκάρει πρώτος. Αυτό ήταν το σκηνικό στη μετακομουνιστική Ρωσία. Όποιος είχε τα άντερα να ξεκοιλιάσει τον άλλονα που θα βρεθεί στο δρόμο του. Ακριβώς έτσι και χωρίς υπερβολή.
Στα 30 του χρόνια ήταν ήδη μεγιστάνας. Δεν ξέρεις τι έχει, αυτός ξέρει. Ένα φτωχόπαιδο, εβραιόπουλο, ορφανός, ουκρανικής καταγωγής έγινε ένας από τους πρώτους γαμάω της Ρωσίας.
Μία ματιά στην ιστορία θα έδινε φαεινές ιδέες στην ελληνική -και όχι μόνο στην ελληνική- πολιτική ηγεσία για τους τρόπους αντιμετώπισης του φαινομένου της υπερχρέωσης των νοικοκυριών, που απειλεί με εξαθλίωση εκατομμύρια πολίτες.
Η Βιέννη είναι η ευρωπαϊκή πρωτεύουσα που περισσότερο από κάθε άλλη επισκέπτονται τουριστικά οι Έλληνες μετά τον πόλεμο. Δεν είναι τυχαίο αυτό. Υπήρχε πάντα έντονος ελληνισμός σ' αυτή την πόλη την περίοδο της τουρκοκρατίας και μέγας πλούτος ελληνικός.
Να πως γίνεται κανείς φοροφυγάς. Από αγανάκτηση. Είναι το συναίσθημα που με πλημμύρισε μόλις έμαθα ότι ο Τρύφων Αλεξιάδης ακύρωσε τις αποδείξεις που μάζευα εγώ και ορισμένοι άλλοι διεστραμμένοι Έλληνες όλο το χρόνο.