Έχω άποψη για τον μεγάλο Έλληνα, το σπάνιο άτομο, τον Αριστοτέλη Ωνάση. Διάολος. Μεγάλο μυαλό, στροφές λες και ήταν μοτέρ. Ο αδίστακτος. Ξεφτυλίζουμε την κουβέντα όταν μιλάμε για καλό άνθρωπο, για κακό, για άγιο, για κάθαρμα. Αυτά για αλλού, όχι για τον Σμυρνιό, που γεννήθηκε κι εγώ θα σου πω για ποιο λόγο. Για να μας πει μια αλήθεια που πάντα βρίσκει γήπεδο και επιβεβαιώνει τη διαχρονική της αξία. Ο χαρισματικός άνθρωπος είναι ικανός για όλα. Από το μηδέν να γίνει ο πρώτος στον κόσμο.
Το θυμάμαι σα σήμερα. Είμαι στον αέρα, μέσα στο αεροπλάνο, ούτε εκατό μέτρα πριν την προσγείωση, και μπροστά στα μάτια μου βλέπω μικρό σκάφος να απογειώνεται και…, πριν σηκωθεί για τα καλά, να τσακίζεται. Έτσι σκοτώθηκε ο γιος του Αριστοτέλη Ωνάση, ο Αλέξανδρος στις 23 Ιανουαρίου, το 1973. Έζησα ζωντανό το σκηνικό στο αεροδρόμιο του Ελληνικού.
Όλα πουλιούνται. Η κουβέντα από την εποχή του Σάυλωκ, του εβραιοβενετσιάνου τοκογλύφου. Όλα πουλιούνται κι όλα αγοράζονται. Και σήμερα σε εποχή οικονομικής κρίσης αν έχεις χαρτί σε τιμή ευκαιρίας κάνεις δικό σου το ασημικό. Το πράμα αξίας που στην αγορά δεν έχει πια την αξία του.
Αυτός που καταστρέφεται οικονομικά έχει τις περισσότερες πιθανότητες να χρεοκοπήσει πάλι! Όπως η Ελλάδα διότι αγνοεί τις αιτίες που στο παρελθόν την είχαν οδηγήσει στην πτώχευση.
Όπως αποδεικνύεται ο Ιβάν Σαββίδης στην Ελλάδα δεν έχει κανένα πρόβλημα να μπλέξει και με μπίζνες, ξένες στην μέχρι σήμερα επιχειρηματική του δραστηριότητα. Στη Ρωσία ασχολούνταν με το εμπόριο καπνού, καμία έκπληξη που εξαγόρασε την πρώην κρατική ΣΕΚΑΠ. Σε κάποια φάση ήταν ιδιοκτήτης της ποδοσφαιρικής ομάδας στο Ροστώφ, ήθελε να αγοράσει και το πακέτο της ΠΑΕ ΠΑΟΚ, το 2006, αλλά το παζάρι με τον ερασιτέχνη δεν προχώρησε.
Μας έχουν ζαλίσει τον έρωτα οι πολιτικοί για τις θυσίες του ελληνικού λαού. Τι άλλο παρά παραμύθια θα ακούσεις από τις χρυσοπληρωμένες Φιλιπινέζες, εννοώ το πολιτικόν προσωπικόν στην υπηρεσία των Ελλήνων πολιτών. Υπηρέτριες είναι οι πολιτικοί, οι ίδιοι το λένε, ότι υπηρετούν τον μεγάλο αφέντη, τον λαό.
Τι έγινε, ρε; Ήρθε πάλι ο άγιος Βασίλης, παρά τα κιλά του και τα χρόνια την έκανε από την καμινάδα. Κάθε χρόνο παίζει το ραντεβού. Τον περιμένουν τον μπάρμα. Κι όχι με άδεια χέρια. Μιλάμε για τον Θεό των παιδιών. Τον πιο αγαπημένο τους άγιο. Επειδή είναι ταυτισμένος με τα δώρα. Με τα παιχνίδια.
Ο άγιος Βασίλης που γεννήθηκε και έδρασε στην Καισάρεια, με τον Γρηγόριο τον Θεολόγο σπουδάσανε στην Αθήνα, δηλαδή στο Χάρβαρντ και την Οξφόρδη της εποχής.
Κάνουμε και δώρο αυτές τις ημέρες. Όχι, απαραίτητα. Έχουμε τις καλύτερες δικαιολογίες, που δεν είναι και μαϊμού. Όταν είσαι μπατήρης, όταν στα έχει αρπάξει ο Τσίπρας με την τρόϊκα, για ποιο δώρο μιλάμε. Αποφεύγεις και το δύσκολο. Και το ακριβό.
Με τη γνωστή μέθοδο του θεσμικού λαδώματος τρεις συμμορίες Ρομά σε συνεργασία με οκτώ υπαλλήλους του ΟΣΕ λυμαίνονταν τον χώρο των πλειστηριασμών υλικού διασφαλίζοντας την αποκλειστικότητα διάθεσης παλαιών μετάλλων για σκραπ.