Τι θα πει νυμφομανής; Ότι η κυρία τα δίνει όλα για να παντρευτεί; Να γίνει νύφη. Ότι αυτός είναι ο καημός της, η μανία της. Σε καμιά περίπτωση. Νυμφομανής είναι η φιλήδονη, η υπερσεξουαλική γυναίκα. Έτσι την χαρακτηρίζει η επιστήμη. Νυμφομανή.
Και έχεις κάποιους άντρες που απορούν γιατί μερικές γκόμενες, χωρίς να ‘ναι λεσβίες, πάνε με γυναίκες, που αυτές είναι συνειδητές και από γεννησιού τους ομοφυλόφιλες. Επειδή γνώρισαν ικανοποίηση οι straight γυναίκες όταν ξάπλωσαν με τζίβα. Επειδή απόλαυσαν τη γυναικεία σεξουαλική επαφή, περισσότερο απ’ όσο με άνδρα.
Τότε έγινε εκείνο το γεγονός. Τότε γεννήθηκε, τότε πέθανε ο κάποιος. Τα γράφουμε κι αυτά, τα επαναφέρουμε τα περασμένα, όχι μόνον να θυμηθούμε τι βιώσαμε, αλλά κυρίως να εκτιμήσουμε το πως ως κοινωνία διαχειριστήκαμε, αντιμετωπίσαμε “επεισόδια” τα οποία είχαν γράψει στον καιρό τους. Και, βέβαια, να προβληματιστούμε αν διδαχθήκαμε, έστω επηρεαστήκαμε και γίναμε καλύτεροι.
''Δεν σας λέω αν είμαι gay''. Πολύ μεγάλη δήλωση του Τζωρτζ Κλούνυ. Και πολύ μεγάλη στάση απέναντι στις φήμες και όσα γράφονται στο διαδίχτυο για την ομοφυλοφιλία του κορυφαίου σταρ του Χόλυγουντ. ''Αδιαφορώ για τους ψιθύρους'' είπε.
Ο Βαγγέλης Μαρινάκης ας λέει ότι θέλει. Για την δικαίωσή του από τον Άρειο Πάγο στην υπόθεση των στημένων παιχνιδιών. Έχει κάθε δικαίωμα να διατυμπανίζει την αθωότητά του, ότι οι κατηγορίες σε βάρος του ήταν αβάσιμες και δεν άξιζαν ακροαματική διαδικασία.
Πολυδιαφημισμένη, μάλλον πολυσυζητημένη ταινία, δεν λέω τον τίτλο της. Έπεσα πάνω της και είπα να τη δω. Παρασύρθηκα περισσότερο από όλα όσα είχαν γραφτεί, από κυριλάτους ειδικούς και μη, όχι τόσο από την ρεκλάμα της παραγωγής. Την πάτησα. Μια ταινία χαζή. Δίχως νόημα. Τι θέλω να πω.
Το σεντόνι, που σήμερα κάνει πάσα το site, ανοίγει την πόρτα του μουντιάλ και μπαίνει κατ’ ευθείαν στον κόσμο των πλαστικών χειρούργων. Στην επιθυμία των γυναικών, και των ανδρών πια, να φτιάξουν τις «ατέλειες» του προσώπου τους και του σώματός τους. Και ξαφνικά ο αποδυτηριάκιας, η αυτή εξοχότητα Εγώ, κάνω ένα κλικ και αποκαλύπτει μια κατάρα. Τη καταραμένη Εντολή με την οποία ''προικίζεται'' ο άνθρωπος με το που τον ξερνάει η κοιλιά της μάνας του. Είναι η αγωνία της νίκης, όχι μόνον στο ποδόσφαιρο.
Μέσα στους επιβάτες του αεροπλάνου που ανατινάχθηκε και τρόμαξε τα σύννεφα ήταν και ο άνδρας της Ελίνας, ένα πολλά υποσχόμενο ταλέντο της λογοτεχνίας. Η 32χρονη μητέρα ενός εξάχρονου κοριτσιού χήρεψε στο άνθος της ηλικίας της. Η ζωή της άλλαξε μεμιάς. Όσο περνούσαν οι ημέρες μετά την απώλεια του Αλέξη, όσο κρύωνε ο χαμός του, τόσο περισσότερο έβλεπε διαφορετικά τον κόσμο γύρω της.
Χαβαλές. Αυτή είναι η κουβέντα του σοβαρού αποδυτηριάκια. Σβήσαμε για μια ώρα τα φώτα, να δείξουμε ότι ενδιαφερόμαστε για το περιβάλλον. Να διαμαρτυρηθούμε, με το σβήσιμο των φώτων, για την υπερθέρμανση του πλανήτη και για τις κλιματικές αλλαγές. Αυτό ξεκίνησε σα σήμερα 27 Μαρτίου, το 2008,
Το μεγάλο ξεβράκωμα. Το πιο μεγάλο από καταβολής ΜΜΕ στην Ελλάδα. Θάφτηκε, δεν εμφανίστηκε η γκραν σουξέ είδηση, ότι ένας εν δυνάμει δημόσιος άνδρας, συγκεκριμένα ο Βαγγέλης Μαρινάκης με τόσο έντονη δημόσια δράση, κατηγορήθηκε από τη δικαιοσύνη για ένα κάρο βαρειά εγκλήματα. Δεν έχει ξαναγίνει τόσο ξεκάθαρη αυτοδιαπόμπευση των μέσων. Μνημειώδης αυτοδιασυρμός.