Ήταν γνωστή για τον εκρηκτικό της χαρακτήρα, για το απίστευτο ταλέντο της, για την συλλογή διαμαντιών της, για τα βιολετιά της μάτια και για τους άντρες της. Απ’ όλους όσους πέρασαν από δίπλα της, μόνο 8 παντρεύτηκε!!! Μην γελάτε, αν μπορούσε και είχε χρόνο μπορεί και να ήταν 18!
Πήρε για καλά τη στροφή το έργο και για μια φορά ακόμα, για ένα χρόνο ακόμα μπήκε φουλαριστό στην ευθεία πριν τα Χριστούγεννα. Τη Νο 1 γιορτή των ορθόδοξων χριστιανών. Σε μια εβδομάδα θα ξαναγεννηθεί. Και κατάστημα να μην είσαι το' χεις κιόλας στήσει το δέντρο. Έτσι είναι. Το χριστουγεννιάτικο δέντρο ομορφαίνει το σπίτι και σε προετοιμάζει για τον ερχομό του Ιησού, μέρας εορτάσιμης που δεν τη βαριέται κανένας.
Οι επιβάτες του πλοίου βρέθηκαν στη θάλασσα, τη φουρτουνιασμένη. Άγρια μεσάνυχτα, να παλεύουν με τα παγωμένα κύματα. Δεν υπάρχουν σωστικές βάρκες, ούτε σωσίβια, κόσμος πολύς να κολυμπάει, κάποιοι κρατώντας μία σανίδα, όλοι με την απόγνωση τους στα όρια του πνιγμού, του θανάτου. Περνάνε τα λεπτά, και οι ώρες(!), η μία μετά την άλλη, και ο αριθμός των πνιγμένων όλο και μεγαλώνει. Πρώτα ξεψυχάνε τα ανήλικα παιδιά, μετά οι γυναίκες, οι ηλικιωμένοι, δεν σώθηκε ούτε ένας από αυτούς.
Αν είστε απ΄ αυτούς που δεν θέλουν καθόλου να βγουν έξω τα βράδια, αυτές τις γιορτινές μέρες και θέλουν να τις περάσουν σπιτικά, με φίλους, επιτραπέζια, μαγείρεμα και dvd, έχω να σας συστήσω μερικές all time classic ασπρόμαυρες ταινίες με θέμα τα Χριστούγεννα, που θα την κάνετε λαχείο.
Η Ελλάδα είναι η πρώτη χώρα στην Ευρώπη, πιθανόν και στη γη ολόκληρη, με την υψηλότερη φορολόγηση στους πολίτες της. Σε χρόνια, μάλιστα, που η οικονομική κρίση έχει βαρέσει κατακέφαλα τους Έλληνες. Κάθε μέρα μνημόνιο και κρίση κλείνουν σπίτια, καταστήματα, εργοστάσια, βιοτεχνίες, επιχειρήσεις.
Μέχρι πριν μερικά χρόνια οι πάντες έγδυναν τις γυναίκες προς τέρψη των αντρών. Τα παλιά χρόνια ήταν αδιανόητο ένας άντρας να γδυθεί και να ποζάρει σαν ερωτικό αντικείμενο του πόθου. Α δ ι α ν ο η τ ο ! Πάντα η γυναίκα ήταν η κυρίαρχη εικόνα για τις σεξουαλικές φαντασιώσεις, εξ ου και το sex symbol – χαρακτηρισμός που δόθηκε σε αρκετές – κυρίως του καλλιτεχνικού χώρου.
Του Σπυρίδωνος σήμερα, όλη ημέρα δική του. Αγίου, βέβαια. Αν δεν ήταν αγιάνθρωπος, όπως λέμε αγριάνθρωπος, δεν θα τιμούσε η Εκκλησία μια ημέρα με το όνομα του θαυματοποιού. Ήταν και θαυματοποιός, άλλωστε γι' αυτό έγινε άγιος. Το να είναι κάποιος καλός άνθρωπος, φιλάνθρωπος και αγνός, πιστός δεν φθάνει. Σιγουρεύει την αγιοσύνη του όταν κάνει π.χ. και θαύματα. Δεν βρέχει π.χ. κι αυτός, με κάτι μαγικό, μετά από ημέρες ανομβρίας, καταφέρνει και ανοίγουν οι ουρανοί, καταβρέχουν το σύμπαν.
Λέει κάτι το όνομα Τζίτζι; Δύσκολα να ξεχάσει κανείς το όνομα Τζίτζι Τσάο αν είχε πάρει το μάτι του πριν πέντε χρόνια το εξαντρικ σκηνικό με τον μαλάκα πατέρα της. Όταν έχεις λεφτά και δεν ξέρεις τι να τα κάνεις. Αυτό λες στην περίπτωση. Ο τότε 77χρονος εφοπλιστής από τον κίτρινο πλανήτη, Κορέα, Μαλαισία, Σιγκαπούρη,
Εκεί ήθελα να ζω. Χωρίς πλάκα. Σε ένα τέτοιο χώρο, σε ένα τέτοιο χωριό. Μακριά από την φασαρία και την αισθητική ρύπανση. Μακριά από το αγριεμένο πλήθος. Εκεί θέλω να πάω, να πετάξω όλα τα σκούρα ρούχα μου και να πάρω πολύχρωμα…
Αυτός που γνωρίζει από κοντά τον Μελισσανίδη και όσα κατάφερε στη ζωή του, καμία έκπληξη αν μας διαβεβαιώσει πώς το άτομο σίγουρα μεγάλωσε δίπλα στον Ωνάση, σαν παραγιός του Σμυρνιού. Μήπως, πάλι, ήταν ένα φάντασμα κολλημένο βεντούζα στους Έλληνες εκείνους με το θηρίο μέσα τους, με το ηφαίστειο στα σωθικά και δεν τους άφηνε σε ησυχία, ακόμα και όταν πια είχαν μεγαλουργήσει.