Πρωταπριλιά. Η ημέρα του ψέματος. Μάλιστα, κύριε. Γιατί, όμως, γιορτάζεται το ψέμα κι όχι π.χ. η κλοπή. Εδώ σε θέλω. Αμαρτία το ένα, το ψέμα, αμαρτία και το άλλο, η κλοπή, όπως η ρουφιανιά. Γιατί, ξανά μανά ρωτάω, να παίζει η πρωταπριλιά που αποενοχοποιεί το ψέμα και να μην έχει τη δική του πρωτομηνιά, τον Αύγουστο ή το Νοέμβρη, π.χ. η μοιχεία ή τη ζήλια. Να τη διασκεδάσουμε κι αυτή, όπως κάνουμε την πλάκα μας με το ψέμα.
Όσο υπάρχει ο άνθρωπος θα παίζει το ζευγάρωμα του άνδρα με την γυναίκα. Και πάντα, στους αιώνες των αιώνων, θα υπάρχει πρόβλημα στη σχέση τους. Άλυτο πρόβλημα. Γιατί;
Μ’ έχει βοηθήσει πολύ στην ζωή μου η μνήμη μου. Με την ευκαιρία. Κάποιοι φιλόσοφοι υποστηρίζουν ότι το πιο σπουδαίο εργαλείο στην ανάπτυξη του ανθρώπινου πολιτισμού είναι η μνήμη του δίποδου. Η πιο σπουδαία αξία του ανθρώπου είναι αυτή, η μνήμη.
Γυναίκα εκατό τα εκατό αισθάνεται η 32χρονη Σταματία. Πολλές φορές σκέφθηκε ότι στάθηκε τυχερή που είχε μία εύκολη και ισορροπημένη ζωή. Κι ακόμα γιατί από την κοιλιά της μάνας της βγήκε όμορφη. Καλοφτιαγμένη. Το λυγερό κορμί της, όμως, δεν το άφησε ποτέ να μεγαλώσει χωρίς να ελέγξει την ανάπτυξή του, τη διαφοροποίηση του. Έκανε δύο παιδιά, αλλά παραμένει ελκυστική. Πόσο το χαίρεται αυτό. Και δεν έχει μάτια παρά μόνο για τον άνδρα της.
Στην δεκαετία του ’60 αν μια γυναίκα πάταγε τα 40 θεωρούνταν «ξοφλημένη» και μεγάλη. Πέρασε μισός αιώνας, η επιστήμη και η ιατρική έχουν εξελίχθη και οι γυναίκες πια μπορούν άφοβα να γίνονται 60 χρόνων και να λένε την ηλικία τους. (ε, βοηθάει λίγο και το photoshop).
Η απόλυτη έκπληξη γι' αυτόν όταν εκείνη έβγαλε το σουτιέν της… Δεν περίμενε όταν την πρωτοαντίκρυσε, ντυμένη βέβαια, πως θα έκρυβε τόσο υπέροχο, δαντελένιο στήθος. Η γυναίκα άρχισε να γδύνεται. Φανερό ότι της άρεσε μόνη της να απελευθερώνεται αργά, αποφασιστικά από τα ρούχα της. Και τον κοιτούσε με μια γαλήνια αίσθηση ικανοποίησης, κι ένα ελαφρό υποψιασμένο βλέμμα γεμάτο υποσχέσεις και αναμονής, λες και ήταν μαθήτρια που περίμενε τη βαθμολογία από τον καθηγητή της.
Πνιγμένη στο άγχος η 36χρονη προετοιμάζεται με βαρειά καρδιά για την ιστορική έξοδο. Με τον σύζυγό της να βρεθεί παρέα με δύο άλλα ζευγάρια, σε μονοκατοικία κάπου στην Εκάλη.
Γράφει ο Διονύσης Χαριτόπουλος
Δεν υπάρχει σεξ. Για τους εραστές υπάρχει μόνο γαμήσι. Τρυφερό, δυνατό, παθιασμένο, θεοτικό. Η λέξη σεξ στο στόμα εραστών είναι άτοπη. Ηχεί υποκριτική και γελοία. Σαν αιδήμον επικάλυμμα της λαγνείας τους.
Σαν να ντρέπονται για τον πόθο τους.
Το ότι χωρίζουν, μάλλον χώρισαν τις ζωές τους ο επιχειρηματίας Παύλος Βαρδινογιάννης και η ηθοποιός Τζίνα Αλιμόνου είναι μέσα στο… πρόγραμμα. Το κάθε ζευγάρι με το γάμο πάντα πιάνει στα χέρια την περόνη της χειροβομβίδας που λέγεται διαζύγιο. Το άσχημο με τους συγκεκριμένους δύο, που είναι γονείς τεσσάρων παιδιών (!), είναι πώς μόνο φιλικά και πολιτισμένα δεν ζητάνε την επισημοποίηση της διάλυσης του γάμου τους.
Πήγε, λένε, αδιάβαστος. Άψαλτος. Άκλαφτος. Πέθανε, δηλαδή, ο φουκαράς χωρίς να υπάρχει ένας άνθρωπος να πει δύο καλές κουβέντες για δαύτον. Χωρίς παπά. Χωρίς να τον λυπηθεί κάποιος.