Μη της δείξεις της γυναίκας που χώθηκε μέσα σε ρούχο κόκκινου χρώματος ότι είναι εύκολη. Πράγματι, το πιθανότερο αφού ντύθηκε στα κόκκινα να είναι διαθέσιμη. Κι αν δεν το 'χει στη σκέψη ότι απόψε θέλει να το κάνει, σίγουρα η επιλογή του κόκκινου χρώματος εκφράζει τη διάθεσή της τουλάχιστον να εντυπωσιάσει, να τραβήξει την προσοχή.
Ευτυχώς, οι Δανοί είναι ...φιλόξενοι. Και όχι μόνο φιλόξενοι. Αλλά και φανατικοί αντιρατσιστές. Και όχι μόνο φιλόξενοι και αντιρατσιστές, αλλά και πολιτισμένοι. Διαφορετικά θα έβαζαν ακόμη και κωλοδάχτυλο στους μετανάστες που εισέρχονται στη χώρα τους.
Μωρέ μπράβο!!! Το ξέρω ότι πολλές γειτονιές θα παρεξηγηθούν, όπως και εμείς που πολύ θα θέλαμε να παινέψουμε τις δικές μας περιοχές, αλλά σας πληροφορώ ότι η Daily Mail σε ένα ρεπορτάζ της για τις πιο γοητευτικές γειτονιές στον κόσμο, ποια νομίζετε πως έχει μέσα στην πρώτη πεντάδα;
Πριν 14 χρόνια, το 2002, πέθανε σε ηλικία 90 ετών, η κοπέλα που αναδείχτηκε Μις Ευρώπη σα σήμερα 6 Φεβρουαρίου το 1930. Διαβάστε γι’ αυτήν την συναρπαστική γυναίκα που αναστάτωσε την Ευρώπη, που την ήθελαν όλοι οι εκατομμυριούχοι και που ντύθηκε άντρας για να μπει στο Άγιο Όρος.
Πανηγυρίζουν οι αντιπολιτευόμενοι για το μέγεθος και την επιτυχία της μεγάλης απεργίας χθες Πέμπτη. Ειδικά αυτοί που προέρχονται από τον Σύριζα, Λαφαζάνηδες και σία, τέτοια θέλουν. Ο κόσμος να διαμαρτύρεται για την κυβέρνηση, η χώρα να παραλύει από τις κινητοποιήσεις. Ο Τσίπρας, τι λέει;
Αμφιβάλλω πολύ αν η Τασία Χριστοδουλοπούλου υπέγραψε υπέρ της απονομής βραβείου νόμπελ στους Έλληνες νησιώτες για τη συμπαράσταση τους στους πρόσφυγες που ήρθαν στη χώρα μας από τα παράλια της Τουρκίας.
Αν ρωτήσεις κάποιον που μένει και σου πει, 15 Central Park West, μπορείς άνετα να λιποθυμήσεις. Δεν θα σε παρεξηγήσει κανείς. Αυτή είναι η πιο ισχυρή διεύθυνση του πλανήτη, και για να ζεις εκεί σημαίνει ότι σου τρέχουν απ’ τα μπατζάκια...
Όλοι άξιοι Σαμαρείτες. Και οι γιαγιάδες από τη σκάλα Συκαμνιάς και ο Στρατής Βαλιαμός από το Μόλυβο και η κυρία Σούζαν Σάρατον Καλώς, κάλλιστα προτάθηκαν για το νόμπελ.
Ευτυχώς που ήρθαν οι πρόσφυγες από τη Συρία για να ξαναθυμηθούμε την ανθρωπιά μας. Όσοι τη θυμούνται, βέβαια, γιατί υπάρχουν και μερικοί που έμειναν στο 1922, όταν οι όμοιοι τους έδιναν ρεσιτάλ αναλγησίας απέναντι στο δράμα των 1,5 εκατ. προσφύγων της Μ. Ασίας.