Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΘΥΜΑΤΑΙ ΠΟΙΟΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΗΤΑΝ...

Το 1972, σα σήμερα 13 Οκτωβρίου, ημέρα Παρασκευή. Στους επιβάτες η αποστολή μιας ομάδας ράγκμπυ από την Ουρουγουάη. Κακοκαιρία. Προορισμός το Σαντιάγκο της Χιλής. Το αεροπλάνο, της πολεμικής αεροπορίας της Ουρουγουάης, προσγειώνεται στη Μεντόζα της Αργεντινής, να περιμένει να μαλάκωσουν οι άνεμοι. Ο πιλότος φοβάται ότι το αεροσκάφος δεν θα αντέξει την πίεση των ανέμων και κάνει το λάθος να επιλέξει ένα πέρασμα στις Άνδεις.

Την τελευταία στιγμή ''σηκώνει'' το σκάφος και γλυτώνει, δεν συγκρούεται με βουνοκορφή. Μετά από λίγο έγινε το μοιραίο, και το αεροπλάνο χάνει το ένα φτερό και σαν έλκηθρο προσγειώνεται ανώμαλα πάνω σε χιονισμένο βουνίσιο έδαφος. Πέθαναν με τη μία 12 άτομα - με την ''προσγείωση''. Το επόμενο πρωί άλλοι πέντε πέθαναν επιτόπου από την παγωνιά.

Κάποιοι βρέθηκαν σώοι μετά από 72 μέρες! Παραδέχτηκαν πως ζούσαν τρώγοντας ανθρώπινο κρέας. Νεκρών και ζωντανών. Στις πρώτες μέρες η τροφή τους ήταν οι ζώνες από τα καθίσματα του αεροπλάνου και ό,τι άλλο φαντάζεται κανείς. Αν, βέβαια, μπορεί να μπει στη θέση τους. Σε ανθρώπους που δεν μιλάει η λογική και ο πολιτισμός, τότε το λόγο έχει το στομάχι και η επιβίωση. 

Διαβαστε ακομα:

ΜΗΠΩΣ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΥΠΑΡΚΤΟ...