Να θυμηθούμε έναν τραγουδιστή άλλης εποχής, όμως τόσο κοντινής, μ' άλλα ακούσματα κι άλλους ρυθμούς. Δεν είναι απαραίτητο να μιλήσουμε για τον ίδιον, παρ' ό,τι στον καιρό του έγραψε, είχε εκτόπισμα. Με αφορμή το θάνατο του Τζίμυ Φοντάνα, σα σήμερα 11 Σεπτεμβρίου, το 2013.
Ποιος σήμερα χαρακτηρίζει κάποιον ως ''χουντικό''; Αδιάφορο, αν ήταν πράγματι ή όχι. Το ίδιο αν σήμερα κάποιος θεωρείται ''αντιστασιακός''. Μέχρι, όμως, πριν 30, ακόμα και 20 χρόνια ήταν μέγας τίτλος τιμής για υποψήφιο βουλευτή αν πέρασε μια νύχτα, αν είχε κάνει μια βόλτα στο Πολυτεχνείο.
Στις ταινίες του Ελία Καζάν (φώτο) υπάρχουν κάποιες σκηνές, που κατά την ταπεινή μου γνώμη, ανέβασαν ξαφνικά και απότομα στον ουρανό το σινεμά. Δεν χρειάζεται, νομίζω, να φθάνει στην υπερβολή ο σκηνοθέτης, να ζητάει ακραία πράγματα από τον σεναριογράφο και τον ηθοποιό. Αρκεί η μαστοριά του να κάνει ρεαλιστικό κινηματογράφο, να κερδίζει με τρόπο θεμιτό τον θεατή, τον σινεφίλ.
… δεν υπάρχει πια. Έχει υποστεί τόσες προσθήκες στον περιβάλλοντα χώρο του που δεν το αναγνωρίζεις. Τώρα και πάλι κάνουν εργασίες αποκατάστασης και ανακαίνισης. Γράφω το κτίριο της Αμερικάνικης πρεσβείας που τα εγκαίνια του έγιναν 6 Σεπτεμβρίου, σα χθες το 1961.
Την δεκαετία του '60 εμφανίστηκε στα περίπτερα της Ελλάδος ο Μίκυ Μάους και πέθανε, εξαφανίστηκε εκδοτικά το 2013, σα σήμερα 7 Σεπτεμβρίου. Τα περιοδικά του Μίκυ τα έφαγε το σκοτάδι της οικονομικής κρίσης, όμως η αλήθεια να μην κρύβεται. Ο παιδικός ήρωας του Ουώλτ Ντίσνεϋ ανήκει σε μία άλλη εποχή πεπερασμένη, όχι μόνο για την πραγματικότητα της Ελλάδος.
Ο χοντρός με τη ψηλή φωνή, όχι με τη ψιλή. Φωνάρα ο άνθρωπος, τενόρος, που έκανε γνωστή και αγαπητή τη μουσική της όπερας στον πολύ κόσμο. Κι όταν έγινε παγκόσμια φίρμα ο χοντρός με τα γένεια δεν παρέλειψε τις κοινές εμφανίσεις με διάσημους τραγουδιστές της ποπ και της ροκ.
Γεννήθηκε στα πούπουλα. Αριστοκράτης και πάμπλουτος. Ήταν τυχοδιώκτης, όμως. Άνθρωπος της δράσης Και επειδή ήταν και ικανός και φιλόδοξος, επόμενο να γράψει την αξιοσημείωτη προσωπική του ιστορία. Να ζήσει από πρώτο τραπέζι πίστα τις περιπέτειες της εποχής του.
Δυο λόγια για τον ανθρωπάκο ο οποίος είναι ο απόλυτος ορισμός του παρεξηγημένου. Εκείνου που έχει αξία, όμως στον καιρό του, όσο ζούσε, έλεγαν ότι είναι της πλάκας. Τον αρνιόντουσαν. Τον αμφισβητούσαν. Τον αποδοκίμαζαν.
Έχω πολύ ψηλά τον Παπαγιώργη. Γνωριστήκαμε γύρω στο ’90, όταν εγώ σκόρπαγα ακόμα τις νύχτες μου κι αυτός είχε τραβήξει χειρόφρενο στη δική του ασωτεία για λόγους υγείας. Παρόλα αυτά, πήγαμε οι δυο μας ζευγαρωμένοι στο υπόγειο Μαρακές της οδού Αμερικής που οι τραγουδιάρες βγαίναν στην πίστα με καπελαδούρες του Άσκοτ.
Υπάρχει στην Αθήνα η οδός Σατωβριάνδου και καλώς υπάρχει. Στο κέντρο της πρωτεύουσας δόθηκε το όνομα ενός επιφανούς φιλέλληνα. Ποιος, όμως, είναι ο Francois August Rene de Chateaubriand; Μεγάλος γυναικάς. Ερωτύλος! Απατούσε την γυναίκα του, αλλά και την μόνιμη ερωμένη του, την περιβόητη μαντάμ Ρεκαμιέ. Και είχε κανονικά σεξουαλικές επαφές με την πολυαγαπημένη του αδελφή Λουσίλ.