Τι είπε ο άνθρωπος! Μήπως δεν είσαι υπερβολικός αν τολμήσεις να ισχυρισθείς, πως τα είπε όλα με μια κουβέντα. Με λίγες μόνο λέξεις, μετρημένες στα δάκτυλα.
Δίνω τη συνέχεια του κειμένου του ΗΛΙΑ ΜΠΑΖΙΝΑ για τις ταυρομαχίες, που με το θάνατο ενός matador απασχόλησαν μια φορά ακόμα την επικαιρότητα. Τι, όμως, να μας πει η «επικαιρότητα» όπως την υπηρετούν και την «αναδεικνύουν» τα μήντια. Άσε. Διαβάζεις Μπαζίνα και χορταίνεις, είτε γράφει για ταυρομαχία, είτε για ό,τι άλλο. Το μικρόφωνο στον Ηλία...
Πέθανε σα σήμερα 12 Ιουλίου, το 2016, ο ακαδημαϊκός Δημήτρης Μαρωνίτης που είχε μεταφράσει την Οδύσσεια και την Ιλιάδα. Αποφεύγω τα τετριμμένα για τον σπουδαιότατο αυτόν Έλληνα φιλόλογο, που γεννήθηκε το 1929 στη Θεσσαλονίκη και δίδαξε σε ξένα πανεπιστήμια.
Κουβέντα ανοίξαμε, δηλαδή εγώ το διέπραξα, για τις ταυρομαχίες, λόγω του γνωστού κόλπου που έγινε αυτές τις μέρες στο παραδοσιακό φεστιβάλ της βασκικής πόλεως Παμπλόνα. Δίνω κείμενο ΗΛΙΑ ΜΠΑΖΙΝΑ. Καμία κουβέντα από τον αποδυτηριάκια. Ούτε ένα φωνήεν προεισαγωγικό, προλογικό.
Ένδεκα Ιουλίου, σα σήμερα το 1942, στη Θεσσαλονίκη. Το ''Μαύρο Σάββατο'' των εβραίων της πόλεως. Οι Γερμανοί με την συνεργασία Ελλήνων αστυνομικών μάζεψαν στην πλατεία Ελευθερίας 3.000 περίπου Έλληνες εβραίους, για να τους πακετάρουν, να τους στείλουν σε καταναγκαστικά έργα. Υπολογίζεται ότι τελικά λιγώτεροι από 200 γλύτωσαν τους θαλάμους αερίων.
Φοβερό! Γίνεται μια ανακάλυψη κι εσύ ο σύγχρονος μαλάκας και προχωρημένος, ο κάργα πολιτισμένος παθαίνεις την πλάκα σου, διότι κάνεις τις συγκρίσεις όταν επιτόπου επιστρέφεις κάποιους αιώνες πίσω. Αυτό είναι το φοβερό, όχι τόσο η ίδια η ανακάλυψη, όπως αυτή που έγινε σα σήμερα, 11 Ιουλίου, το 1975, στην Κίνα. Από τύχη, όχι επειδή το έψαχναν, βρήκαν ένα στρατό από terracotta, δηλαδή από πηλό φτιαγμένους 8.000 πολεμιστές!!!
Τον προτείνανε για το Νόμπελ το 1912 και τους είπε Δεν θα το πάρω. Γιατί αυτή η άρνηση στη μεγαλύτερη τιμητική κι όχι μόνον διάκριση σε επιστήμονα; Έπρεπε να μου δώσετε το Νόμπελ πριν τρία χρόνια, αλλά προτιμήσατε τον Μαρκόνι, τους ξηγήθηκε.
Έλληνας ο παπούς της και ο πατέρας της, κι΄ εκείνη βέβαια Ελληνίδα θεωρείται, παρ’ ό,τι δεν πρέπει να μιλάει καθόλου τη γλώσσα μας. Η Αντέλ Εξαρχόπουλος μεγάλωσε στο 19ο διαμέρισμα του Παρισιού. Ο πατέρας της, ο Didier Exarchopoulos, είναι δάσκαλος κιθάρας και η μητέρα της, η Marina Niet, νοσοκόμα. Είναι το κορίτσι που έγινε από την μια μέρα στην άλλη γνωστό με την λεσβιακή ταινία «Η ζωή της Αντέλ».
Παλιά, στα χασάπικα υπήρχε μια ταμπελίτσα που έγραφε «Ο κυμάς κόπτεται παρουσία του πελάτου». Και «εκόπτετο» πράγματι. Ο πελάτης ήλεγχε τη διαδικασία, από την αρχή ως το τέλος.
Τέτοια ζωή δεν υπάρχει. Τέτοια προσωπικότητα σπάνια. Τέτοιο μυαλό!!! Από μόνος του αυτός ο άνθρωπος αποτελεί μια σχολή ολόκληρη. Τα βιβλία του σημάδεψαν γενιές και ο τρόπος ζωής του θαυμάστηκε και από τους πιο συντηρητικούς. Κυρίες και κύριοι, ο Ernest Hemingway σ΄ ένα σπάνιο αφιέρωμα.