Είναι κοντά μας, δίπλα μας, μόλις 21 χιλιόμετρα από το κέντρο της Αθήνας, όμως χιλιάδες, δεν την ξέρουν, δεν την έχουν επισκεφθεί. Την Λίμνη των μυστικών που ακόμα κρύβει και των ιαματικών νερών που θεραπεύουν.
Γεμάτος καμάρι διηγούμουν σε μια παρέα πως έχω γίνει στυγνός δολοφόνος μυγών και μελισσών... Ο Χάρης που άκουγε κούνησε το κεφάλι του με απογοήτευση. Μας εξήγησε τι σημαίνει η μέλισσα για την ζωή, για την ίδια μας την ύπαρξη... Ορκίστηκα μέσα μου ότι δεν θα ξαναπειράξω ποτέ τις αγαπημένες μελισσούλες.
Το 1923 η μέχρι πρόσφατα πρώην οθωμανική Τουρκία έγινε δημοκρατία «δυτικού τύπου», όμως χωρίς να απομακρυνθεί από την ηθική του μουσουλμανικού κρατισμού. Πριν από τα γεγονότα σα σήμερα στις 6 και 7 Σεπτεμβρίου το 1955, που χαρακτηρίστηκαν «μαύρη στιγμή» της τουρκικής δημοκρατίας, ένα οργανωμένο πογκρόμ ναζιστικού τύπου, είχαν προηγηθεί αρκετά άλλα... Ιστορικά, λοιπόν, ο πόλεμος του κράτους και του παρακράτους της Τουρκίας σε βάρος των μειονοτήτων δεν χαρακτηρίζεται ως...«μία στιγμή».
Οι Έλληνες είχαν φτιάξει μία από τις αρχαιότερες πόλεις και λιμάνια της Μεσογείου, της αρχαίας Ιωνίας. Ιδρύθηκε περί το 3000 π.Χ. και επέζησε μέχρι σήμερα. Στη μακραίωνη ιστορία της έχει αλλάξει δύο θέσεις. Η πρώτη των προϊστορικών χρόνων που αναφέρει ο Στράβων ως "Παλαιά Σμύρνη" και η δεύτερη που έκτισε ο Μέγας Αλέξανδρος και οι επίγονοι του την ελληνιστική περίοδο.
Η πρώτη γυναίκα που με μαρμάρωσε. Με ακινητοποίησε όρθιο, όταν την αντίκρυσα στα δύο μέτρα. Ήμουν πιτσιρίκι, ούτε στο σινεμά δεν την είχα δει, την ήξερα από τα «χαρτάκια». Από τη φωτογραφία της στις καραμέλες, τις τσίκλες που αγοράζαμε στο περίπτερο της γειτονιάς και τις πουλούσαν με μία φωτογραφία των ηθοποιών. Βουγιουκλάκη, Καρέζη, Αλεξανδράκη, Κούρκουλου, Κακαβά, Μπάρκουλη, Φόνσου κ.α.
Μια ατέλειωτη τσόντα. Δεν έχει ξαναγίνει. Το εκτενέστερο ελληνικό μυθιστόρημα, 2.104 σελίδες πράμα που σαλεύει, σε οκτώ τόμους. Τολμηρό; Όχι, απλώς! Με γλώσσα καθαρεύουσα(!) περιγράφει ερωτικές, πιο σωστά σεξουαλικές σκηνές, τη μια καπάκι μετά την άλλη, με τον πιο ...γυμνό τρόπο. Δεν αφήνει τίποτα να φύγει χωρίς να το πιάσει η συγγραφική πένα. Δικαιολογημένα θεωρήθηκε όχι απλά άσεμνο, αλλά χυδαίο, ελεεινό. Το υπέγραψε λογοτέχνης αναγνωρισμένος, της ελίτ, και πολύ κουλτούρα.
Η ιστορία της στοάς ή αγοράς τροφίμων Μοδιάνο στη Θεσσαλονίκη ξεκινάει λίγο μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή και την ανάπτυξη της πόλης με τον ερχομό των ξεριζωμένων προσφύγων. Με λίγα λόγια, όταν ήρθαν οι πρόσφυγες και δεν βρήκαν μια συγκροτημένη αγορά τροφίμων…, την έφτιαξαν.
Είχε όλο το πακέτο με τα προσόντα να δοξαστεί στους ουρανούς το παλληκάρι που στα 24 του έγινε αυτοκράτωρ της Ρώμης και σύντομα έδειξε στην πράξη ότι είναι αντισυμβατικός ηγεμόνας με ευγενείς προθέσεις. Κατάργησε τη λογοκρισία και επέτρεψε απαγορευμένα συγγράμματα. Σταμάτησε τις πολιτικές δίκες, έδωσε χάρη στους εξόριστους, έσωσε πολίτες που κινδύνευαν με καταστροφή λόγω φορολογικών βαρών.