Να εξομολογηθώ κάτι. Αρκετές φορές που έφευγα από το σινεμά..., μιλάμε όταν ήμουν πιτσιρικάς, έτσι;..., ένοιωθα πιο άντρας. Κι όταν μιλάμε για κινηματογράφο εννοούμε τον αμερικάνικο.
Η συνάντηση που έχει τη θέση της στην Ιστορία της Επανάστασης του 1821. Ο ελληνικός κινηματογράφος, βέβαια, εξ ορισμού φανφαρόνικος και βερμπαλιστικός, την φαιδροποίησε, υποτίθεται, πλησιάζοντας το ηρωικό πνεύμα του ξεσηκωμού.
Έφυγε από την ζωή ένας από τους πιο καταξιωμένους Έλληνες ζωγράφους, ο Γιάννης Μιγάδης, την ζωγραφική του οποίου δεν μπορείς να την κατατάξεις σε σχολές και κινήματα. Είναι καλλιτέχνης της εποχής του αλλά όχι εγκλωβισμένος σ' αυτήν, σε εγρήγορση μπροστά στα "σημεία των καιρών" αλλά κρατώντας πάντα μια απόσταση.
Πολύ μ' αρέσει η λέξη «Μαργαρίτα». Η σκέψη πάει κατ' ευθείαν σε λουλούδι, στο άνθος φυτού. Υπάρχουν ένα σωρό είδη μαργαρίτας. Μ' αρέσει και η λέξη «Μαργαριτάρι», άλλο ένα γνήσιο γέννημα της φύσης, με σκληρό υλικό αυτό, άσχετο αυτό.
Ένας μεγάλος Έλληνας συνθέτης, έτσι χαρακτηρίζω τον Γιώργο Ζαμπέτα, τον λαϊκό μουσικό με το πλούσιο έργο και το προσωπικό ύφος, αν και η διαχρονική αξία των τραγουδιών του θαρρώ είναι υπεράνω του προσωπικού… στάιλ να ‘ούμε, γεννήθηκε σα σήμερα 25 Ιανουαρίου, το 1925.
Χάνεται ματς της Νάπολι με τον Μαραντόνα μέσα; Δύσκολο για τον ποδοσφαιρόφιλο, μάλιστα αν είναι και οπαδός της Νάπολι. Λόγω Μαραντόνα γλύτωσε και δεν κάηκε ζωντανός μαζί με τους γονείς του ο πολυβραβευμένος σκηνοθέτης, και Όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας το 2013, ο Ναπολιτάνος Πάολο Σορεντίνο.
Τι με νοιάζει εμένα τώρα, να δω μια ταινία με διάφορα «τρελά» αμερικανάκια, που δεν ξέρουν τι τους γίνεται και γυρνάνε δεξιά κι’ αριστερά σαν τις άδικες κατάρες. Κάτι τέτοια σκεφτόμουν βλέποντας το ξεκίνημα της ταινίας έχοντας το χέρι μου στο eject για να βγάλω το dvd και να βάλω κάποιο άλλο.
Είναι γνωστή η εκτίμηση του αποδυτηριάκια που θεωρεί ότι το πρόσωπο με το υψηλώτερο ενδιαφέρον, από ανθρωπολογικής και επιστημονικής πλευράς, τα τελευταία 200 χρόνια της ελληνικής Ιστορίας είναι ο Αλή Πασάς ο Τεπελενλής που δολοφονήθηκε σα σήμερα 24 Ιανουαρίου το 1740.
Αν υπήρχε τέτοιος «τίτλος», του πιο μεγάλου παιδεραστή, σίγουρα θα τον κέρδιζε, και με διαφορά από τον δεύτερο, ο περιβόητος Αλή Πασάς ο Τεπελενλής, που για λογαριασμό του σουλτάνου της οθωμανικής αυτοκρατορίας κυβερνούσε στην Ελλάδα, με έδρα τα Γιάννενα.