Θέλω να γράψω γι’ αυτόν τον ανθρωπάκο που είναι ο απόλυτος ορισμός του παρεξηγημένου. Αυτουνού που έχει αξία, όμως στον καιρό του, όσο ζούσε, έλεγαν ότι είναι της πλάκας.
Υπάρχει στην Αθήνα η οδός Σατωβριάνδου και καλώς, στο κέντρο της πρωτεύουσας, δόθηκε το όνομα ενός επιφανούς φιλέλληνα. Ποιος, όμως, ήταν ο Francois August Rene de Chateaubriand;
Την ημέρα του θανάτου του Αντώνη Βαρδή έγραψα ότι πέθανε ένας Άνδρας με άλφα κεφαλαίο. Ένας γνήσιος μάγκας. Ένας δώστης. Που έδινε, που βοηθούσε τον άλλον. Ε, αυτός ο με άλφα κεφαλαίο Άνθρωπος, γεμάτος αλήθεια και ανθρωπιά, έφυγε πικραμένος, σα σήμερα 2 Σεπτεμβρίου πρόπερσι.
Μια κουβέντα, ούτε μισή παραπάνω για τον Αντώνη Βαρδή. Βρε, μια λέξη τα λέει όλα γι’ αυτόν τον άνθρωπο. Ήταν καρδιά. Λεβεντοκαρδιά. Μια φορά ένας συνάδελφος του, μουσικός, συνθέτης και τραγουδιστής όπως ο μακαρίτης πια, τον επισκέφθηκε στο σπίτι.
Η μεγάλη περιοδεία της φετινής καλοκαιρινής παραγωγής του ΚΘΒΕ «Επτά επί Θήβας» του Αισχύλου, συνεχίζεται χωρίς τυμπανοκρουσίες αλλά με μεγάλη αποδοχή. Στην περιοδεία του στα θέατρα της Αττικής, τελευταίος σταθμός, το Ωδείο Ηρώδου του Αττικού.
Γιατί το κάνει αυτό ο αποδυτηριάκιας; Να ρίχνει ένα μάτσο αράδες για κάποια δικής του επιλογής πρόσωπα από τα ράφια της Ιστορίας, γιατί όχι και από τον κάδο της. Δεν είναι εγκυκλοπαίδεια, ούτε πουλάει ακαδημαϊκή πληροφόρηση ο αποδυτηριάκιας.
Δεν θα το πιστεύετε, όπως δεν το πίστευα κι εγώ όταν έβλεπα τις φωτογραφίες που μάζευα για να φτιάξω αυτό το άρθρο. Μπορεί σήμερα να είναι 86 χρόνων, όμως κάποτε υπήρξε κι αυτός παιδί!
Ο Φραγκενστάιν Ζει. Κανείς δεν μπορεί να το αρνηθεί αυτό. Αυτός που έχει πεθάνει, συγκεκριμένα αυτή, διότι είναι γυναίκα, είναι η συγγραφέας που συνέλαβε την ιδέα του κλασικού αριστουργήματος “Φραγκενστάιν ή ο Σύγχρονος Προμηθέας”.
Το όνομα Αττίκ δεν λέει τίποτα σήμερα. Εκφράζει μια άλλη εποχή, μακρινή και ξεχασμένη, της προπολεμικής πρωτεύουσας, και μιας ζωής με καθημερινότητα άγνωστη στους ρυθμούς και τις αγωνίες του καιρού μας.