Λένε για τον ελληνικό λαό και πόσα υπέφερε, πόσα πέρασε στα ιστορικά σενάρια των δύο τελευταίων αιώνων, μετά την επανάσταση του 1821. Θα πάθεις αν ανοίξεις την ατζέντα του Μεξικάνων, στο ίδιο διάστημα, μετά το ξεσηκωμό τους το 1810 ενάντια στους Ισπανούς κατακτητές.
Δεν έχει καμία σημασία ποιος πραγματικά ήταν. Ένα ρεμάλι ήταν. Ένα λαμόγιο. Ένας απατεώνας. Κλασική περίπτωση τυχοδιώκτη. Ένας δυστυχισμένος από γονείς ηθοποιούς, ταπεινής καταγωγής που γρήγορα κατάλαβε ότι εύκολα μπορούσε να κοροϊδεύει τους άλλους και να περνάει ζωή χαρισάμενη.
Στις 14 Ιουνίου θα γίνουν τα αποκαλυπτήρια του θρόνου του Αγαμέμνονα. Ποιος είναι ο κύριος; Και γιατί θεωρείται σπουδαία αρχαιολογική ανακάλυψη ο βασιλικός του θρόνος, κάτω από το ανάκτορό του.
Λίγο να έχει ασχοληθεί κάποιος με το σινεμά, όχι απλά μόνον ως θεατής, όλο και κάτι θα έχει ακούσει για τον ιταλικό νεορεαλισμό. Ένας κάνει την αρχή, φτιάχνει ταινία αλλοιώτικη, πιο προχωρημένη, και ακολουθούν άλλοι.
Ένα σκληρό, φορτισμένο συναισθηματικά δράμα για τον Nat Turner, τον άνθρωπο που ηγήθηκε μιας εξέγερσης των σκλάβων στα 1831, έγινε δεκτό με το πιο ενθουσιώδες χειροκρότημα στο φετινό Φεστιβάλ του Sundance, και κέρδισε το Grand Jury Prize και το βραβείο κοινού.
Αν δεν ήταν βασισμένο σε αληθινά γεγονότα, δεν θα έβαζα αυτόν τον τίτλο. Αλλά όταν το βλέπεις και σκέφτεσαι ότι αυτά που παρακολουθείς έγιναν, τότε δεν μπορεί να μην πεις ότι υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι και κάποια καθεστώτα που είναι ανατριχιαστικά διεστραμμένα.
Οι πρώτες ανασκαφικές προσπάθειες έγιναν στα τέλη της δεκαετίας του 1960 από τον αρχαιολόγο Φ. Πέτσα. Στις αρχές τις δεκαετίας του 1990 ξεκίνησαν συστηματικές ανασκαφές με διευθύνοντα τον αρχαιολόγο Κ. Σισμανίδη, οι οποίες έφεραν στο φως σημαντικά ευρήματα και στοιχεία για τη γενέτειρα του Αριστοτέλη...
Πριν από τον πόλεμο στην Γερμανία του Χίτλερ θα ήταν απαγορευμένες όλες οι ταινίες του Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ και η προσωπική του ζωή χωρίς πολλές διατυπώσεις θα θεωρούνταν «Αυστηρώς ακατάλληλη».
Ένας ανύπαρκτος ηθοποιός εξελίχθηκε σε κορυφαία προσωπικότητα της βιομηχανίας του κινηματογράφου, μάλιστα ως αληθινός καλλιτέχνης. Δημιουργός. Και πέραν από τα Όσκαρ που του αξίζουν, αναγνωρίζεται από τους πρώτους στο χώρο.
Πιτσιρίκια στις πρώτες τάξεις του δημοτικού σχολείου και επειδή είμασταν αλανιάρηδες και τις είχαμε στο αίμα τις αταξίες την βρίσκαμε στις τελευταίες θέσεις, στα θρανία πίσω πίσω, να μη μας βλέπει καθόλου η δασκάλα.