Αλίευσα ορισμένες σοφίες από εδώ και από εκεί και τις παραθέτω γιατί νομίζω πως ταιριάζουν στην πολιτική συγκυρία. Εσείς θα βρείτε σε ποια σημεία τι ακριβώς.
Στις 200 περίπου, μεταφορές του Ταρζάν στη μεγάλη οθόνη, είδαμε πολλούς και διάφορους, ατάλαντους, ημι-ατάλαντους και κάποιους κάπως πιο καλούς. Οι παραγωγοί πάντα ήθελαν ωραίους, γυμνασμένους άντρες, γι’ αυτό κατέφευγαν στον αθλητισμό για να βρουν τον “κατάλληλο” Ταρζάν.
Γυναίκα κακιά, δόλια, πανούργα, μοχθηρή και δολοφόνος. Γυναίκα που δεν δίστασε στην ζωή της να τολμήσει τα πάντα- ενάντια σε Θεούς και ανθρώπους- για να κρατήσει την θέση της ή να εκδικηθεί τον άντρα της. Μήπως όμως είχε και λίγο δίκιο;
Καλά -είπα μέσα μου- θα την κάνω λαχείο!!! Έχω μια ιδιαίτερη αδυναμία στις ταινίες και τις σειρές εποχής, οπότε καταλαβαίνετε, ότι στρώθηκα για μια μεγάλη νύχτα απόλαυσης. Μία Αμερικανό-Καναδέζικη σειρά 3 επεισοδίων στην αρχαία Αίγυπτο!!! Πσσστ!!! Μονολογώ.
Στον απόηχο των διαφωνιών για την αύξηση της τιμής των εισιτηρίων στα Μουσεία μας, ήρθε και η ανακοίνωση: Σαράντα εννέα Μουσεία από 24 χώρες - μεταξύ των οποίων και 2 ελληνικά - διεκδικούν το «Ευρωπαϊκό Μουσείο 2016». Ποιο θα πάρει τον τίτλο;
Το ωραίο αγόρι που τροφοδότησε τόσο τη δραματική τέχνη, όσο και τις εικαστικές. Όταν ακόμα ήταν βρέφος παρευρέθηκε στη θυσία της αδερφής του Ιφιγένειας και ύστερα από δέκα χρόνια, έφηβος πια, ήταν εκεί, στη δολοφονία του πατέρα του από τη μητέρα του και τον εραστή της Αίγισθο.
«Ποιος ασχολείται με την αιώνια καταδίκη από το παπαδαριό σε κάποιον ο οποίος βρήκε σ' ένα δευτερόλεπτο το άπειρο της ηδονής;». Η κουβέντα αυτή ανήκει στον ποιητή Σαρλ Μπωντλαίρ, ο οποίος κατά τον αποδυτηριάκια γεννήθηκε για ένα μόνο λόγο.
Τα Άνθη του Κακού, το ποίημα. Σαρλ Μπωντλαίρ, ο ποιητής. Πρώτη έκδοση το 1857 κι όλοι έπεσαν να τον φάνε ζωντανό. Είναι πορνογράφος, σκανδαλίζει, μήπως δεν είναι στα καλά του, μήπως έχει κλονιστεί η πνευματική του υγεία.
Σκέφτηκα να κάνω μια σειρά άρθρων για να φρεσκάρουμε τις γνώσεις μας γύρω από τα πρόσωπα της μυθολογίας μας. Ξεκινάω με την αγαπημένη μας Ιφιγένεια και θα ακολουθήσουν κι’ άλλες σημαντικές μορφές...
Φαντάσου το σκηνικό. Ένας μεγάλος ζωγράφος, θρύλος την εποχή του, στα 45 του χρόνια, να παίρνει από πίσω μια 17χρονη κοπέλλα στους κεντρικούς δρόμους του Παρισιού. Είναι ο Πάμπλο Πικάσο, άρα ό,τι κάνει, ακόμα κι αν αυτό δεν έχει άμεση σχέση με την τέχνη, ενδιαφέρει.