Eδώ και μια εβδομάδα γυρίζει στο μυαλό μου ΑΥΤΟ: O Αριστείδης την ημέρα του εξοστρακισμού του συνάντησε τυχαία έναν αγράμματο χωριάτη. Αυτός χωρίς να γνωρίζει τον Αριστείδη του ζήτησε να γράψει το όνομά του στο όστρακο.
Το «Ναι» είναι ξενέρωτο. Παραπέμπει σε υποταγή. Σκύβεις το κεφάλι. Υπακούς σ’ αυτό που σου λένε. Με το «Ναι» αισθάνεσαι να σε περιορίζουν, να σου αφαιρούν χώρο. Καμμία σχέση με την καύλα του «Όχι».
Τι ψηφίζει ο Αλέξης; Ερώτημα κι αυτό σαν τόσα άλλα που πλανώνται στα καφενεία, στις πλατείες που συγκεντρώνονται οι διχασμένοι δημοκρατικοί αλλά κι εντός σπιτιών που λογικά παίζει η μάχη των γενιών.
Δύσθυμα ξεκίνησα σήμερα. Είχε προηγηθεί ξενύχτι σε φίλο μου της εξωκοινοβουκευτικής αριστεράς κι είχε επέλθει αρκετή κατανάλωση ρούμι κόλα. Είχαν πέσει κι ιστορίες από τον στρατό, οπότε το τέσσερις το ξημέρωμα μου ήρθε κάπως βαρύ σε σχέση με το ξύπνημα μου κατά τις δέκα.
Μπήκε στο νοσοκομείο της Ελβετίας τον Ιούνιο του 1976 αφού στα τελευταία τρία χρόνια είχε δουλέψει στο μυαλό του το μυθιστόρημα, το οποίο αρχικά είχε τιτλοφορήσει «Η Χαρά του να Πεθαίνεις».
Ο Μάρλον Μπράντο δεν έγινε ηθοποιός, γεννήθηκε τέτοιος. Τι να του μάθουν οι δάσκαλοι και η σχολή; Οι καθηγητές του και οι συμμαθητές του το καλύτερο που είχαν να κάνουν ήταν να τον μελετούν. Απ' αυτόν τον γεννημένο, τον χαρισματικό θα μάθουν τι είναι τέχνη, τι είναι ηθοποιϊα.
Η αξιοπρέπεια του ελληνικού λαού θα φανεί την Κυριακή. Δηλαδή, δεν είχε φανεί όταν γκρέμιζε η λαϊκή ψήφος τον Σαμαρά και τους λοιπούς μνημονιακούς; Δεν είχε φανεί όταν ψήφιζε τον Τσίπρα και τους λοιπούς της παρέας του;
Διαπραγματεύεται σκληρά ο Τσίπρας, ο οποίος τους ξέφυγε από το σούπερ μάρκετ και κατέκτησε την πρωθυπουργία. Από ποιούς ξέφυγε; Πάντως από τους Ευρωπαίους τοκογλύφους, όχι. Πολύ κουτόχορτο πέφτει αδέρφια. ΑΑΑΑΑΑ
Ξέρετε ας πούμε ότι έφτασε στην Νέα Υόρκη σα σήμερα 17 Ιουνίου το 1885 σε 350 κομμάτια; Ξέρετε το ύψος του, πόσο ζυγίζει, πόσα σκαλιά έχει μέσα του; Διαβάστε λοιπόν τα πάντα γι’ αυτό το διάσημο γλυπτό.
«Φιλοκαλούμεν τε γαρ μετ' ευτελείας και φιλοσοφούμεν άνευ μαλακίας». Είναι η γνωστή ρήση του Θουκυδίδη που την έγραψε στον Επιτάφιο του Περικλέους. Την επικαλέστηκε ο ελληνιστής και ελληνολάτρης έμπορος βιβλίων Άδωνις Γεωργιάδης όταν έβαλε στο στόμα του τον Γιάννη Βαρουφάκη, υπουργό οικονομικών.