Τρόμος ενέσκυψε εις σύσσωμον τον ελληνικόν λαόν. Έναν λαόν βαθύτατα σκεπτόμενον, ως γνωστόν. Εκ της έκτης πρωϊνής, και την ώρα που τα λαμόγια οι δημοσιογράφοι αποφάσισαν να μην απεργήσουν άλλο εις τα ιδιωτικά κανάλια εις τα οποία τυγχάνουν να εξυπηρετούν τα συμφέροντα των διαπλεκόμενων και κρατικοδίαιτων αφεντικών τους, έριξαν την είδηση : Ναυάγιο στο Παρίσι.
Τέτοιες ημέρες πριν από τέσσερα χρόνια πέθανε ο Γιώργος Φούντας. Ο μεγάλος πρωταγωνιστής, ο άντρας ο σκληρός, ο λαϊκός που έκανε τις γυναίκες- ακόμα κι’ αυτές που δεν το παραδέχονταν ανοιχτά- να τον θέλουν σαν τρελές.
Κάποιοι την είπαν και γυναικάρα, και κάποιοι την ακούν σαν φίρμα φασολιών, με το τρία άλφα μπροστά. Μπορεί βέβαια να υπάρχει και λάθος στην εκφορά του ονόματος, καθότι δεν είμεθα και Οστρογότθοι, αλλά η ιστορία έγραψε.
Τα παράλια της σημερινής Τουρκίας, ο παράδεισος της γης που βρέχεται από την ανατολική πλευρά του Αιγαίου. Για την Έφεσο και την Μίλητο είχαν ξεκινήσει τους περσικούς πολέμους οι Αθηναίοι, οι γαμάω της εποχής τους, η ιμπεριαλιστική δύναμη που είχε απλωθεί διεθνώς.
Διάβαζα ένα άρθρο και έγινα έξαλλος. Μετά έπιασα τον εαυτό μου να σκέφτεται αν θα πρέπει να το κάνω θέμα ή να το αφήσω να περάσει. Αλλά ψάχνοντας έπεσα πάνω και σε άλλες περιπτώσεις που πραγματικά με έκαναν να ντραπώ που είμαι Έλληνας.
O αγαπημένος μας Βαγγέλης Παπαθανασίου, δημιούργησε μια τριλογία μουσικών συνθέσεων ειδικά γραμμένη για τη διαστημική αποστολή Rosetta. Η ευρωπαϊκή διαστημική υπηρεσία ESA παρουσίασε τα πρώτα δύο μέρη λίγη ώρα μετά την επιβεβαίωση της ιστορικής προσεδάφισης στον κομήτη.
Στο στρατό, εκεί πρωτογνώρισα με τον πιο έντονο τρόπο του Έλληνα. Εντάξει, πήρα πρέφα τι σόϊ είναι ο πατριώτης στη γειτονιά, στο σχολείο, όμως η πρώτη all around εικόνα για τον Έλληνα του καιρού μου σχηματίστηκε όταν ήμουν φαντάρος.
Ο Δαρείος, ο Μέγας Βασιλέας της μεγαλύτερης αυτοκρατορίας που έως τότε είχε γνωρίσει ο κόσμος, είναι νεκρός. Την εποχή εκείνη ο πλανητάρχης δεν ήταν ένας καραγκιοζάκος σαν τον Τζώρτζ Μπούς, ούτε ο απλός, καθημερινός άνθρωπος σαν τον Μπαράκ Ομπάμα.
Κι’ όμως αυτό το αγαπημένο αυτοκίνητο το παρήγγειλε ο Αδόλφος Χίτλερ. «Θέλω ένα αυτοκίνητο που να μεταφέρει άνετα μια πενταμελή οικογένεια, να καταναλώνει λιγότερα από 6 λίτρα ανά 100 χιλιόμετρα, να είναι απλό στη συντήρηση και να μην κοστίζει...
Άλλο σενάριο. Ο Αχιλλέας, ο μυθικός υπερήρωας, η πρώτη βεντέτα του Τρωικού Πολέμου ήταν ζευγάρι με τον Πάτροκλο. Γνωστή ιστορία, το πόσο δεμένοι ήταν οι δυο άνδρες. Το βασιλόπουλο, ο Αχιλλέας, ο παίδαρος, ο πανέμορφος με εραστή λατρεμένο τον Πάτροκλο.