ΤΟ ΛΑΓΝΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΑΝΤΕΛ

Στο σινεμά η συνταγή είναι γνωστή. Ξεκινάς από το στόρυ. Μια δυνατή ιστορία, μια ''γεμάτη'' ιστορία που να κερδίζει τον θεατή. Μετά είναι το σενάριο, που θα εκμεταλλευτεί το αβανταδόρικο στόρυ. Η ίδια η ιστορία, δηλαδή, μπορεί να βγει μάπα, όπως και να σε αιχμαλωτίσει. Αρκεί να πέσει σε μάστορα σεναριογράφο, με διαλόγους, με ατάκες που μένουν στη μνήμη.
Γράφω τις αράδες με αφορμή ταινία που πρωταγωνιστούσε η Ελληνογαλλίδα Αντέλ Εξαρχόπουλος, η οποία με είχε μαγέψει με την πολύ δυνατή ερμηνεία της όταν την πρωτοείδα στο ''Η ζωή της Αντέλ'', του 2013. Έκανε μια μόρτισσα που έμπλεξε με λεσβία. Ρεσιτάλ το κορίτσι, βραβευμένη ηθοποιός, γεννημένη το 1993, ικανή για πολύ μεγάλες δουλειές στον κινηματογράφο.
Στην ταινία που πέτυχα στο καλωδιακό κανάλι η Παριζιάνα ελληνικής καταγωγής η Adele Εξαρχόπουλος ερωτεύεται στη φυλακή μέσα τον παντρεμένο δημόσιο λειτουργό που την αναλαμβάνει. Αυτή είναι στο αναμορφωτήριο και η πολιτεία με τον κατάλληλο άνθρωπο οφείλει να την προετοιμάσει για να ενταχθεί ομαλά στην κοινωνία. Και σκάει καυτός έρωτας ανάμεσα στην ανυπότακτη Αντέλ και τον παντρεμένο κρατικό «κηδεμόνα» της (φώτο).
Αυτό είναι το στόρυ. Η ιδέα της ιστορίας, την οποία παραλαμβάνει ο σεναριογράφος και την φορτώνει με συγκρούσεις, με προσωπικά ντέρμπυ αλλά και παράνομα μπλεξίματα. Τι ταμείο, όμως, να κάνεις αν το έργο δεν διαθέτει παικταρά. Μια Αντέλ Εξαρχόπουλος, δηλαδή. Από μόνη της είναι μια σχολή. Μια κατηγορία.

Το 'χει το ταλέντο, τόσο καλή δεν σε φτιάχνει ο δάσκαλος στη σχολή. Ούτε στην υποκριτική εξελίσσεται από έφηβη κιόλας, όπως η Αντέλ, επειδή μελέτησε πολυ. Είναι να σε θέλει η κάμερα. Αυτά τα μάτια της, αυτό το βλέμμα της Αδελαϊδας χωρίς καμία προσπάθεια βγάζει τόσο εύκολα, τόσο έντονα κάθε συναίσθημα. Το μέγα ατού της. Πρόσωπο που γράφει στην κάμερα. Ένα πρόσωπο λάγνο, πεινασμένο, αδικημένο, ολότελα ερωτικό. Δίκαια στη Γαλλία την αναγνωρίζουν για σπουδαία ηθοποιό.

Διαβάστε ακόμα:

ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ, ΡΕ, Ο ΕΛ ΣΙΝΤ ΕΙΣΑΙ;