ΠΩΣ Ο ΘΡΗΝΟΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΒΑΤΗΡΑΣ ΑΝΑΣΥΣΤΑΣΗΣ...

Ρεπορτάζ με διείσδυση όπως με δίδαξε η δημοσιογραφική σχολή του Νίκου Καραγιαννίδη στην εφημερίδα «ΦΙΛΆΘΛΟΣ», έρευνα, καταγραφή εντός μου αλλά και στον, συχνά εχθρικό, κοινωνικό περίγυρο της χώρας μας. Ορισμός του βιβλίου μου με τίτλο «Φυλακισμένος στο σώμα» των εκδόσεων «Καμπύλη», αναπόφευκτη συνέπεια δυσάρεστης τροπής, αυτής που έλαβε η ζωή μου σε ηλικία 27 χρόνων.
Ναί, το κινητικό πρόβλημα, αποτέλεσμα σοβαρού τραυματισμού στην σπονδυλική στήλη είναι προσωπική τραγωδία, ικανή να γεννήσει την ανάγκη έκφρασης, αποτύπωσης της εσωτερικής διεργασίας. Αποδείχθηκε ,όμως, παράλληλα πως είναι και αιτία προσωπικής ανασύστασης και αυτό, σας προλαβαίνω, δεν είναι αφελής αυτοάμυνα αλλά απτή αλήθεια. Τον ανεξιχνίαστο κόσμο του κινητικού προβλήματος όπλισε Θεία αποκάλυψη όταν επανήλθα μετά την αρχική περίοδο νοσηλείας, την νικηφόρα μάχη επιβίωσης.
Ναί, κι εγώ θα στεκόμουν διστακτικός απέναντι σε παρόμοια διαβεβαίωση μεταφυσικής συνδρομής αν δεν την είχα ζήσει… Αλλόκοτα προσωπικά βιώματα ,εντυπωσιακή σωματική εξέλιξη, ετοιμότητα μάχης με την σκληρή πραγματικότητα. Πως ο θρήνος γίνεται βατήρας αντεπίθεσης; Πως καθορίζεται η υπερκινητική ακινησία; «Υπερκινητική ακινησία»; Λέξεις, φαινομενικά, εχθρικές μεταξύ τους ,συμμαχούν! Περισσότερα στο επισκεπτήριο της σωματικής φυλακής μου, στις σελίδες του βιβλίου… Σας περιμένω!
Σπύρος Τσάμης

