Η ΜΟΝΑΞΙΑ ΔΥΟ ΧΙΛΙΑΔΩΝ ΧΡΟΝΩΝ

Μόνος του ένοιωθε καρφωμένος επάνω στο σταυρό. Αυτή είναι η δική μου προσέγγιση στο έργο. Πως ο Ναζωραίος, ολοζώντανος, στις απαρχές ακόμα του μαρτυρίου του, από τη στιγμή που σήκωσαν τον σταυρό και τον έχωσαν σε μια βαθειά λακούβα, συνειδητοποίησε ότι ήταν μόνος. Ολομόναχος. Αυτός έκανε το καθήκον, αυτός έφερε σε πέρας την αποστολή, όμως δεν ήταν σίγουρος πως ο κόσμος θα ακολουθήσει - στην πράξη - τη διδασκαλία του.

Εγώ ο αποδυτηριάκιας δεν είμαι προφήτης, ούτε μάγος, δεν αμολάω στον αέρα ό,τι μου κατέβει. Ό,τι έρχεται στη φαντασία. Ό,τι θαρρώ πως θα επενδύσει, θα ισχυροποιήσει το παραμυθάκι της θρησκείας. Εγώ ομιλώ κατόπιν εορτής, μετά από δυο χιλιάδες χρόνια. Και λέω ότι κάθε χρόνο πριν αναστηθεί ο δάσκαλος πεθαίνει, τελειώνει σταυρωμένος -  και μόνος. Και όσο περισσότερο ο άνθρωπος και οι κοινωνίες του απομακρύνονται από το πνεύμα και τη βούληση του Ιησού, τόσο περισσότερο γιγαντώνεται η κυρίαρχη θρησκεία που κτίσθηκε στο όνομά του. Αντιφατικό; Νομίζεις.

Τελικά, ο κόσμος, ο χριστιανικός κόσμος ποτέ δεν εγκατέλειψε το γήπεδο της αμαρτίας, ποτέ δεν συμβιβάστηκε με την ειρήνη, κι απέδειξε απλά ότι από τον Χριστό πήρε μόνο το όνομά του. Και έδειξε τέτοια ασέβεια στον προφήτη του αφού, για του Χριστού την πίστη και στο όνομα της χριστιανικής θρησκείας, διέπραξε τα πιο αισχρά και αιματηρά εγκλήματα σε βάρος της ανθρωπότητος.

Το όνομα Χριστός. Τίποτα άλλο, τίποτα εκτός από το όνομα δεν πήραν οι χριστιανοί οι οποίοι με τη συμπεριφορά τους και κυρίως με την αληθινή, την αδιόρθωτη ανθρώπινη φύση τους, τούτα τα γήινα κτηνάκια ουσιαστικά απαγόρευαν στην οργανωμένη εκκλησία να πορευθεί σύμφωνα με τα ευαγγέλια.

Δεν μιλάμε συνωμοτικά και μεταφυσικά, ούτε με θεωρίες και παρασκήνια. Όλα έγιναν μόνα τους, όσα έγιναν και όπως έγιναν. Τα πράγματα, άλλωστε, δημιουργούνται μόνα τους, γεννιούνται και σχηματοποιούνται μόνα τους, κι αυτά έχουν μεγαλύτερη δυναμική και μαγνητισμό από την κατασκευή προϊόντος κάθε ύποπτου και απόκρυφου κέντρου σχεδιασμών και αποφάσεων.

Τζάμπα κόπος οι πονηροί και οι ανιδιοτελείς, όσοι την έπεσαν στα ιερά βιβλία. Να τα μελετήσουν, να τα αναλύσουν, να τα πλαστογραφήσουν, να τα παραχαράξουν, να τα παραμορφώσουν. Για το καλό της θρησκείας, βέβαια, και για το καλό του ανθρώπου και στα μέτρα του διερμήνευσαν τη θεία φώτιση. Επειδή ο Θεός είναι μονόχνωτος, βαρύς κι ασήκωτος, και δεν ξέρει από επικοινωνία, από προπαγάνδα και διαφήμιση και κατήχηση. Άσχετος ο μεγαλοδύναμος με τα σλόγκαν και τα σουξέ της αγοράς.