ΑΝ ΣΤΟ ΦΙΝΑΛΕ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ''ΠΙΑΣΕΙ'' Η ΜΑΓΕΙΡΙΤΣΑ

 

Το Άγιον Πάσχα, όχι σκέτο Πάσχα. Δεν είπαν απλά ''ξύλο'' το κομματάκι από τον Σταυρό του Χριστού, αλλά το προσφωνούν ως ''Τίμιον Ξύλο''. Και το ναό τάδε θα τον πει Ιερό Ναό του Αγίου Στυλιανού, της Αγίας Βαρβάρας. Όπως άλλος το γήπεδο το λέει ''ναό'' της ομάδας μου. Το καζίνο ο ρουλετάκιας το περνάει για ''ναό της τύχης'' ή και ''σφαγείο''.

Κάποτε ο κόσμος ήταν αγράμματος. Αστοιχείωτος. Δύσκολος. Ήταν απαραίτητη η υπερβολή. Η έμφαση. Και στο πιο απλό, στο πιο κατανοητό πράμα, για να τον κερδίσουν, παρουσίαζαν το κάθε τι με μυστήριο, με δέος, με φόβο, με υποβλητικότητα.
Την φάγαμε κι αυτή τη Μεγάλη Εβδομάδα. Δεν είναι ίσα κι όμοια σαν τις άλλες εβδομάδες του χρόνου. Μεγάλη είναι σε δύναμη, σε σημασία, σε μυστήριο. Εμείς οι Έλληνες τη λέμε Μεγάλη. Ο Άγγλος τη λέει Holy Week. Σήμερα Μεγάλο Σάββατο, λοιπόν, Holy Saturday.

Μεγάλο Σάββατο το πεις, Άγιο Σάββατο το πεις, μέσα είσαι. Σίγουρα πρόκειται για διαφορετικό Σάββατο. Και στο φινάλε της ημέρας γίνεται θεϊκό Σάββατο αν ''πιάσει'' η μαγειρίτσα. Αν πετύχει στο μαγείρεμα της. 

Διαβαστε ακομα:

Η ΜΟΝΑΞΙΑ ΔΥΟ ΧΙΛΙΑΔΩΝ ΧΡΟΝΩΝ