ΝΑ ΕΛΕΓΧΕΙΣ ΤΙΣ... ΟΡΜΕΣ ΣΟΥ!

Έχω απέναντί μου τον παίκτη και να, η... έκπληξη! Έχει περάσει ένα τέταρτο και δεν έχει φουμάρει. Κι όμως, ξέρω πολύ καλά ότι ο τύπος είναι καπνιστής.

- Καπνιστής είμαι, αλλά και πάνω απ’ όλα τζογαδόρος... , μου λέει με νόημα.

Τι σημαίνει αυτό..., τον ξαναρωτάω.

- Δεν είσαι τζογαδόρος χωρίς αυτοπειθαρχία..., μου απαντάει με φευγαλέο χαμόγελο περηφάνιας. Κι αμέσως προσθέτει: ''Για τρεις μήνες το ‘χω κομμένο το τσιγάρο. Μαχαίρι. Δεν το βάζω στο στόμα μου. Oπως κατά καιρούς δοκιμάζω πάλι τον εαυτό μου κόβοντας άλλοτε τον καφέ, το κρέας, για κάποιο διάστημα''.

«Κόβεις και τον τζόγο, λοιπόν;... », τον ρωτάω με ενδιαφέρον.

- Βεβαίως. Για λίγες εβδομάδες! Έχω τη δύναμη να το κάνω. Και νοιώθω μεγαλύτερη ικανοποίηση απ’ όση όταν παίζω, όταν δεν στερούμαι το παιχνίδι. Επειδή εγώ είμαι εκείνος που αποφασίζει, όχι το τσιγάρο, όχι ο τζόγος.