ΣΚΕΠΤΟΤΑΝ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΙΠΑΝ... ΑΠΙΣΤΟ

Πεθαίνει το 337 ο αυτοκράτορας Μέγας Κωνσταντίνος και ξεσπάει το μακελειό στο σόι του. Για την εξουσία, ρε, γαμώτο... Γίνονται, ρε, αυτά τα πράγματα σε χριστιανούς ευλαβείς; Παραγίνονται. Δεν κωλώνει ο άλλος, οι άλλοι επειδή πιστεύουν στον Θεό. Με την ευκαιρία: Φονιάδες είναι όλοι όσοι έχουν καταγραφεί ως Μεγάλοι από την Ιστορία. Τον εν λόγω Κώστα τον είπαν ''Μέγα''; Ευθύνεται προσωπικά για αίμα ατέλειωτο ανθρώπων και ζώων.

Φλάβιος Κλαύδιος Ιουλιανός. Αυτοκράτωρ κι αυτός του Βυζαντίου, ανηψιός του Μεγάλου Κωνσταντίνου, που τον ανακήρυξε άγιο η Εκκλησία. Άτομο ξεχωριστό ο εν λόγω Ιουλιανός, γιος του αδελφού του Μέγα Κωνσταντίνου, καμιά συμμετοχή στο οικογενειακό λουτρό αίματος που ξέσπασε με το θάνατο του Μέγα καθάρματος, του θείου του, απασχολεί πάντα την ευρωπαϊκή σκέψη μέχρι σήμερα. Και διότι υπήρξε ικανός βασιλιάς, και διότι ήταν στρατηγάρα και, κυρίως, διότι προσπάθησε να συναντηθεί η εποχή του με την αθάνατη κλασική αρχαιότητα.

Ασέβεια των χριστιανών, των όποιων πιστών στο φινάλε, είναι να γυρίζει κάποιος την πλάτη στο μεγαλείο και το αξεπέραστο πνεύμα των Ελλήνων. Αυτή ήταν η άποψη του Ιουλιανού, τον οποίον χαρακτήρισαν... Παραβάτη. Αποστάτη. Άπιστο. Και μια σειρά άλλων... κοσμητικών επιθέτων.

Ο Ιουλιανός γεννήθηκε το 330 ή το 331 και πέθανε το 363, σα σήμερα στις 26 Ιουνίου. Σε μάχη με τους Πάρθους, ένα περσικό φύλο, δέχθηκε βέλος από πίσω του. Να γιατί λέμε ''πάρθειο βέλος'' εκείνο που δέχεται κάποιος από δικούς του. Στην εικόνα, από τη μάχη το 355 κατά των Αλαμανών, στο Στρασβούργο.

Διαβαστε ακομα:

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΡΟΥΛΕΤΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΙΣΤΑΙΝ