ΕΙΠΕ Ο ΓΑΙΔΑΡΟΣ ΤΟΝ ΠΕΤΕΙΝΟ ΚΕΦΑΛΑ

Πεθαίνει το 337 ο αυτοκράτορας Μέγας Κωνσταντίνος και ξεσπάει το μακελειό στο σόι του. Για την εξουσία, ρε, γαμώτο... Γίνονται, ρε, αυτά τα πράγματα σε χριστιανούς ευλαβείς; Παραγίνονται. Δεν κωλώνει ο άλλος, οι άλλοι επειδή πιστεύουν στον Θεό. Με την ευκαιρία: Φονιάδες είναι όλοι όσοι έχουν καταγραφεί ως Μεγάλοι από την Ιστορία. Τον εν λόγω Κώστα τον είπαν ''Μέγα''; Ευθύνεται προσωπικά για αίμα ατέλειωτο ανθρώπων και ζώων.
Φλάβιος Κλαύδιος Ιουλιανός. Αυτοκράτωρ κι αυτός του Βυζαντίου, ανηψιός του Μεγάλου Κωνσταντίνου, που τον ανακήρυξε άγιο η Εκκλησία. Μιλάμε για τον Ιουλιανο, άτομο ξεχωριστό, γιο του αδελφού του Μέγα Κωνσταντίνου, καμιά συμμετοχή στο οικογενειακό λουτρό αίματος που ξέσπασε με το θάνατο του Μέγα καθάρματος, του θείου του. Απασχολεί πάντα την ευρωπαϊκή σκέψη μέχρι σήμερα. Και διότι υπήρξε ικανός βασιλιάς ο Ιουλιανος, και διότι ήταν στρατηγάρα και, κυρίως, διότι προσπάθησε να συναντηθεί η εποχή του με την αθάνατη κλασική αρχαιότητα.
Ασέβεια των χριστιανών, των όποιων πιστών στο φινάλε, είναι να γυρίζει κάποιος την πλάτη στο μεγαλείο και το αξεπέραστο πνεύμα των Ελλήνων. Αυτή ήταν η άποψη του Ιουλιανού, τον οποίον χαρακτήρισαν... Παραβάτη. Αποστάτη. Άπιστο. Και μια σειρά άλλων... κοσμητικών επιθέτων. Φοβερό! Στην πυρά όποιος δεν είναι μαζί μας. Δεν είναι δικός μας.
Διαβαστε ακομα:

