Πέθανε ο Χαριτόπουλος. Πεθαίνουν και οι σωστοί, Οι αρσενικοί. Οι άνδρες με τα όλα τους. Στα νειάτα του έφυγε ο κύριος, μόλις 79 χρονώ, τόσο κράτησε η αφεντιά του στον πλανήτη. Γεννήθηκε στον Πειραιά αλλά ήταν περήφανος για τη Μέσα Μάνη, απ' όπου καταγόταν. Πέθανε το περασμένο Σάββατο, ίσως την Παρασκευή, μικρή σημασία πότε ακριβώς. Μεγάλη κουβέντα είπε γι΄ αυτόν η Μαλβίνα Κάραλη, με την οποία ήταν παντρεμένος.
- Είμαι πάνω απ' όλους, αλλά μ' αυτόν από κάτω.
Κάπως έτσι το είπε η κυρία, πεθαμένη 23 χρόνια. Είπες τίποτα; Μη λες, ό,τι και να πεις είσαι χαμένος από χέρι.
Συγγραφέας ο Διονύσης Χαριτόπουλος, με 24 βιβλία στην αγορά, το πρώτο το 1976, το κορυφαίο ''Άρης, ο αρχηγός των ατάκτων''. Για τον Βελουχιώτη, όχι ακριβώς βιογραφικό. ''Θα είμαι πάντα με τους ξυπόλητους, ακόμα κι αν είναι χειρότεροι'' είχε πει ο Διονύσης Χαριτόπουλος..
Έλεγε: «Τότε ήταν αρθρογράφος στο περιοδικό Γυναίκα η Μαλβίνα και ήρθε να μου πάρει συνέντευξη. Εκείνη καθόταν στον καναπέ, εγώ στο πάτωμα, την κοιτούσα αχόρταγα, μου άρεσε πάρα πολύ, ήταν υπέροχη γυναίκα, θαύμαζα όλη την ώρα τα πόδια της και κάποια στιγμή, εντελώς αυθόρμητα, τη δάγκωσα στη γάμπα και την τράβηξα στο χαλί. Την πρώτη μέρα που συναντηθήκαμε, η Μαλβίνα ήταν πάρα πολύ όμορφη».
Παρακάτω; Αναδημοσιεύουμε ένα κείμενο του που είχαμε ανεβάσει στη δική μας σελίδα, εδώ στο Αποδυτηριάκια με τίτλο ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΤΟΥΣ ΞΕΣΚΙΣΑΝ, ΣΤΗΝ ΕΛΛΆΔΑ ΤΟΥΣ...ΞΕΧΑΣΑΝ.
γράφει ο διονύσης χαριτόπουλος
Το 1944, σα σήμερα στις 12 Οκτωβρίου οι Γερμανοί κατακτητές έφυγαν από την Αθήνα. Στις 18 Οκτωβρίου 1944 έφτασε στην πρωτεύουσα η εξόριστη ελληνική κυβέρνηση. Ο τόπος είχε μείνει ακέφαλος για 7 ολόκληρες μέρες. Ούτε ο ΕΛΑΣ κατέλαβε την πόλη, ούτε επικράτησε τρομοκρατία, ταραχές και σκοτωμοί.
Την είπαν αναίμακτη Απελευθέρωση. Και ήταν. Μάλλον η μόνη στην Ευρώπη. Στις άλλες πρωτεύουσες και πόλεις που απελευθερώθηκαν, το μίσος των θυμάτων ξεχύθηκε στους δρόμους. Οι δωσίλογοι και οι προδότες κυνηγήθηκαν στους δρόμους και εκτελέστηκαν. Κι όσοι γλίτωσαν προσωρινά τη μήνιν του πλήθους, εκτελέστηκαν από τις κυβερνήσεις που ανέλαβαν.
Αμέτρητοι συνεργάτες των Γερμανών σε όλη την Ευρώπη θανατώθηκαν. Μόνο στην Ιταλία ξεπέρασαν τις 20.000. Όχι πάντα με μια σφαίρα. Αρκετές φορές οδυνηρά, σαν τις οδύνες που προκάλεσαν. Διαπομπεύτηκαν. Σφάχτηκαν. Λιντσαρίστηκαν. Δεν γλίτωσαν ούτε οι γυναίκες (φώτο) που πήγαν με τους κατακτητές. Όσες δεν σκότωσαν, τις κούρεψαν και τις σημάδεψαν δια βίου στο κούτελο ως πόρνες .
Αυτό το ελληνικό θαύμα έχει εξήγηση. Χωρίς περιστροφές και εξωραϊσμούς, οφείλεται στο πολυπλόκαμο ΕΑΜ. Τη μεγαλύτερη πολιτική και αντιστασιακή οργάνωση που εμφανίστηκε ποτέ στην ελληνική ιστορία. Το ΕΑΜ είχε τον έλεγχο σε όλη την επικράτεια. Σε κάθε γειτονιά και χωριό. Και αποδύθηκε σε έναν μεγάλο αγώνα για να προλάβει τις αντεκδικήσεις. Να καθησυχάσει τον κόσμο ότι οι προδότες θα τιμωρηθούν από τη νόμιμη κυβέρνηση. Το πέτυχε στο σύνολό του. Τις μέρες της Απελευθέρωσης δεν μάτωσε μύτη.
Δυο μήνες μετά, η ιστορία στράβωσε.
Διαβαστε ακομα:
ΑΚΟΥΣ ΤΗ ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΚΑΙ ΞΕΣΚΙΖΕΣΑΙ ΜΕΣΑ ΣΟΥ
