ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΝΗΣΤΕΙΕΣ

Το είπε νοσοκόμα. Έγκυρο, λοιπόν. Το οποίον, παρακαλώ; Έγινε θαύμα στο νοσοκομείο Ευαγγελισμός. Στους διαδρόμους, κατά τη μαρτυρία της αδελφής, όχι στην κουζίνα, στο χειρουργεία, στο καψιμί. Και το θαύμα το διέπραξε ο άγιος Ραφαήλ. Ποιος είναι αυτός; Ένας καλός χριστιανός που πέθανε πριν 500 χρόνια. Και ζει ακόμα, βέβαια! Πως αλλοιώς να κάνει θαύματα ένας πεθαμένος; Δεν γίνεται. Ο κορονοϊός δεν φοβάται κανέναν, όμως όταν βλέπει τον θαμμένο Ραφαήλ και παίρνει δρόμο. Τους εν ζωή δεσποτάδες δεν τους λογάριαζε καν ο ιός με το πνεύμα το θανατικό. Άρα, είμασταν τα κορόιδα της οικουμένης αν περιμέναμε τα μέτρα της κυβέρνησης για να γλυτώσουμε από το κακό.

Ραφαήλ και τα μυαλά στα κάγκελα. Τον λέω σκέτα Ραφαήλ διότι δεν τον έχρισε άγιο ο Θεός ή ο Χριστός, αλλά οι εκκλησιαστικοί πατέρες, για τους οποίους- ας μου επιτραπεί - έχω επιφυλάξεις για τις χριστιανικές τους σκοπιμότητες.

Αν, βέβαια, ο θεωρούμενος προστάτης των ασθενών, ειδικά των εγκύων, εξ Ιθάκης Λασκαρίδης Γιώργος ή Ραφαήλ έκανε αυτός το θαύμα στον Ευαγγελισμό κι όχι κάποιος άλλος άγιος. Αποκλείεται, δηλαδή, η νοσοκόμα να μπέρδεψε τον Ραφαήλ με κάποιον άλλον οσιομάρτυρα; Λάθη γίνονται. όμως όχι αυτό.

Ένας εργάτης το 1960 βρήκε τον τάφο του Ραφαήλ, του άγιου της Λέσβου. ''Αυτός είναι... '' είπαν διότι τον γνώρισαν από τα κόκαλα. Με την αδελφή νοσοκόμα η αναγνώριση πιστοποιήθηκε διαφορετικά, ποιος ξέρει πως. Ή ο Ραφαήλ της συστήθηκε και η γυναίκα το πίστεψε ή δούλεψε το DNA.