ΑΠΟ ΤΟ ΣΤΗΘΟΣ ΜΟΥ ΒΑΘΕΙΑ ΘΑ ΚΟΨΟΥΝ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ

Μορφή πασίγνωστη. Φυσιογνωμία έντονη και παρεμβατική στη Ελλάδα. Και είναι αξία, η οποία κατέδειξε την κλάση της εδώ και πολλαααααά χρόνια. Λευτέρης Παπαδοπουλος. Περισσότερα από 1.200 τραγούδια. Ποιοτικά και πιασιάρικα. Στίχοι που μοιάζουν με ποίηση, και είναι ποίηση. Που κάτι λένε, έχουν ουσία. Δεν είναι τραγουδάκια αέρα πατέρα που αντέχουν μόλις μια εβδομάδα και στηρίζονται μόνο στην ομοιοκαταληξία…, μαχαίρι, αστέρι, περιστέρι, νυχτέρι, ασκέρι.

Ποια χέρια πήραν τα κεριά

κι ήρθε ξανά το βράδυ

και δεν μπορεί η παρηγοριά

να μ΄εύρει στο σκοτάδι.

Αυτά τα χέρια είναι δικά σου

Και τα ‘χεις στείλει για να με δικάσουν.

Είναι μαχαίρια που ΄χουν τ’ όνομα σου

αυτά τα χέρια, τα χέρια τα δικά σου.

Ποια χέρια γίνανε σπαθιά

Χριστέ και Παναγιά μου

κι από το στήθος μου βαθιά

θα κόψουν την καρδιά μου.

Μικρασιατικής καταγωγής ο Λευτέρης Παπαδόπουλος, πατέρας πρόσφυγας από την Προύσα, μάνα από το Νοβοροσίσκ της Ρωσίας. Από φοιτητής της νομικής μπήκε στη δημοσιογραφία, πρώτα την αθλητική, διότι ήταν ΑΕΚτζής, και πολύ γρήγορα βρήκε μόνος του το δρόμο να γράφει στίχους. Όλοι οι συνθέτες έντυσαν με μουσική δικά του τραγούδια. Ατέλειωτη η λίστα τραγουδιστών και ηθοποιών, όσων τον τραγούδησαν.

Δεν καπελώνει η στιχουργική του δραστηριότητα τον δημοσιογράφο Λευτέρη Παπαδόπουλο. Στην εφημερίδα Τα Νέα έχει γράψει αγγέλους. Έκανε δημοσιογραφικές αποστολές και υπέγραψε μνημειώδη ρεπορτάζ. Χωρίς υπερβολή ο Παπαδόπουλος είναι πρόσωπο ιστορικό στην Ελλάδα, μέγεθος δημοσιογραφικό και το ειδικό βάρος του φάνηκε πριν την μεταπολίτευση. Γεννήθηκε το 1935, σα σήμερα 14 Νοεμβρίου.

ΤΗ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ ΜΗΝ ΤΗΝ ΚΛΑΙΣ