ΝΑ ΜΠΕΙ ΠΛΑΦΟΝ ΣΤΙΣ... ΠΛΑΣΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΜΠΟΤΟΞ

Δεν χρειάζεται να διαθέτεις ραδιοφωνική εμπειρία προκειμένου να αντιληφθείς εν ριπή οφθαλμού ότι οι γυναίκες διηγούνται τις «ιστορίες» τους, διαβάζουν κείμενο που έχουν μπροστά τους· μάλιστα, κάποιες από αυτές προβαίνουν σε τόσο κακής ποιότητας ανάγνωση, που είναι λιγότερο πειστικές κι από 5χρονο παιδί που συλλαβίζει τη φράση «Λόλα, να ένα μήλο».

Την ώρα, λοιπόν, που βρίσκεται εν’ εξελίξει αυτή η αισχρή τηλεοπτική απάτη, η πλατινέ- πλαστική παρουσιάστρια ακκίζεται μέσα στα εντυπωσιακά και ενίοτε πλουμιστά outfits της, και καμώνεται τη δήθεν απορημένη για όσα συμβαίνουν στη ζωή,·παριστάνοντας τη θηλυκή εκδοχή τού Ογκουνσότο. Η παρουσιάστρια έχει μία έκφραση σαν να σού λέει «Πώτς γκένεν αυτό;».

Το πρόβλημα δεν είναι στις ψεύτικες αφηγήσεις· αν η συγκεκριμένη ενότητα συστηνόταν στον κόσμο ως σεναριογραφικό ευρημά ως (υπερβολική) αναπαράσταση αληθινών καταστάσεων, δεν θα ετίθετο θέμα ηθικής, παρά μόνον θέμα αισθητικής. Να τονίσω ότι η ευθύνη δεν βαρύνει μόνο την     παρουσιάστρια αλλά και τις... πιθανότατα, επί πληρωμή- συμμετέχουσες στη συγκεκριμένη κομπίνα.

Ναι, σάς ενημερώνω από ιδία δημοσιογραφική πείρα, πως όταν - πριν 18 χρόνια περίπου- αποκαλύψαμε, εγώ από μία δημοσιογραφική ιστοσελίδα που διηύθυνα τότε, τα στημένα παιχνίδια που διεξάγονταν κατά συρροή στη νεοελληνική τι-βι, είχα ανακαλύψει στην έρευνα μου ότι οι «κυρίες» που παρενέβαιναν «αυθορμήτως», ήταν στην πραγματικότητα αμειβόμενες (πληρώνονταν με το «κομμάτι»· δηλαδή με το τηλεφώνημα).