Το πρωτοσέλιδο θέλει τη χαρά του. Το τραλαλά του. Εφημερίδα είναι αυτή και πουλιέται. Που σημαίνει ότι αγοράζεται, άρα δεν θα πληρώσει ο άλλος για ξεκρεμάσει από τα μανταλάκια του περίπτερου ένα κηδειόχαρτο. Ελάτε να κλάψουμε. Να θάψουμε τον πεθαμένο. Για μαλάκα τον πέρασες τον οπαδό; Όχι, δα.
Ξεκίνησε ήδη η νέα τηλεοπτική σαιζόν. Ευκαιρία να απολαύσουμε υψηλή κριτική για μια σαχλαμάρα. Όπως το λέω. Κουλτουριάρικα σχόλια για εκπομπές άξιες για γιαούρτωμα. Όπως το λέω. Τι έχεις να πεις περί τούτου.
Χάνει η ομάδα. Λάθος! Δεν έχασε, και ξεχάστε τι λέει ο φωτεινός πίνακας του γηπέδου. Τελείωσε το ματς και η ομάδα ηττήθηκε. Είπμε, λάθος!!! Κατ' αρχήν ο διαιτητής έπαιξε βρώμικα, μας αδίκησε. Άρα, η ομαδάρα δεν έχασε στα ίσα. Άρα, δεν υπάρχει ήττα.
Από τις εκατό (αριθμός 100) «ειδήσεις» που αμολάνε στον αέρα τα λεγόμενα μαζικής επικοινωνίας μέσα, οι τρεις (αριθμός 3) βγαίνουν αληθινές. Το ρουφάς το αυγό και παθαίνεις κρίση αυτοκριτικής. Τι διαβάζω ο μαλάκας, αναρωτιέσαι, αν δεν είσαι μαλάκας. Χάνω το χρόνο μου με ''νέα'' που είναι ανύπαρκτα. Καλά, για τόσο δευτεράτζα μ΄ έχουν;
Σήμερα θα αναλύσουμε την ερωτική ζωή της Κατερίνας Παπουτσάκη, πριν το γάμο και πριν γίνει μητέρα. Είναι πια πασίγνωστο πως στην ζωή της υπήρχε μια σειρά εραστών και μια σειρά φημολογούμενων εραστών, με τους paparazzi να τους κυνηγούν σε κάθε βήμα. Με την Κατερίνα η εγχώρια showbiz έγινε Hollywood!
Κυκλοφορεί μέσα στο σούπερμάρκετ ο πρώην, το τονίζω ''ο πρώην'', τηλεοπτικός παρουσιαστής και ο φουκαράς μοιάζει χαμένος. Τον αναγνωρίζεις, αυτός είναι, και σκέπτεσαι τι να του συμβαίνει και τον έχει ντύσει μια κακομοιριά.
Η Ρένα Μόρφη είναι τραγουδίστρια, από τις νέες στο χώρο και από τις πολύ αγαπημένες. Την μάθαμε ως τραγουδίστρια των Ιμάμ Μπαϊλντι, αλλά και η σόλο καριέρα της είναι εξαιρετική.
Το πιο φοβερώτερο. Το άπαικτο. Γράφεις κάτι και δυο μαλάκες αρπάζονται μεταξύ τους. Για άσχετο θέμα. Με αφορμή, όμως, το δικό μου γραφτό. Και οι δυο πίτουρες ανταλλάσσουν γαλλικά. Στο διαδίχτυο, που αλλού.
“Κάθε μέρα πλάκωνα στο ξύλο την γυναίκα με την οποία συζούσα... ” γράφει στην αυτοβιογραφία του ο Ανδρέας Μπάρκουλης. Και γιατί το έγραψε αυτό; Κάποιο λόγο είχε.