Η κυρία Ελεονώρα Μελέτη γέννησε. Ουάου! Αξίζει να πεις ένα «Ουάου» διότι η παρουσιάστρια πέτυχε αυτό που σπανίζει στις μέρες μας. Κόρη βγήκε από την κοιλιά της κυρίας Ελεονώρας. Ουάου!
Θεωρώ τον εαυτό μου πολύ τυχερό, που για τρεις ώρες φιλοξενώ στην εκπομπή μου τον ζωντανό μύθο, τον απόλυτο μύθο του Ελληνικού τραγουδιού. Την Κυριακή 15 Απριλίου από τις 6μμ-9μμ η Νάνα Μούσχουρη στο ραδιόφωνο των Παραπολιτικών 90,1 FM.
Γιατί, λέει, η τάδε εφημερίδα άλλαξε ξαφνικά γραμμή απέναντι στην κυβέρνηση. Να δώσω την απάντηση. Επειδή έτσι γουστάρει. Γιατί, λέει, την έκανε γυριστή. Είπαμε. Δεν είπαμε; Επειδή έτσι γουστάρει. Αυτή είναι η αληθινή ελευθερία. Σήμερα χαϊδεύω την κυβέρνηση ή αβαντάρω την αντιπολίτευση, αύριο τους δίνω ξύλο. Γιατί να μην έχει το δικαίωμα αυτό ένα μήντιο;
Ήταν πανέξυπνος, εργατικός, διορατικός, δραστήριος, τολμηρός και έκανε όσα δεν έκαναν οι άλλοι. Αυτά και μόνο ως «όπλα» τον έφεραν στην κορυφή και κατάφεραν να του χαρίσουν τον τίτλο: “Ο πατέρας της δημοσιογραφίας”.
Κυρίες και κύριοι, θίγω σήμερα ένα πολύ σοβαρό θέμα. Πάρα πολύ σοβαρό. Θα ήταν εξαιρετικά επικίνδυνο αν υποτιμήσετε τη σπουδαιότητα του. Έχουμε και λέμε, λοιπόν.
Η αλήθεια έχει την αξία της όταν λέγεται ωμά. Φόρα παρτίδα. Σύμφωνοι, σε κάποια θεματάκια προσωπικού χαρακτήρος επιβάλλεται η διακριτικότητα. Λες την αλήθεια, αν αποφασίσεις να την ξεστομίσεις, καλυμμένα, με τακτ. Γιατί ο άλλος είναι ευαίσθητος, μην τραυματιστεί ψυχολογικά.
Έγινε κι’ αυτό. Δόθηκε «γραμμή» από του Μαξίμου για κατευθυνόμενα δημοσιεύματα κατά Αλαφούζου προσωπικά με αφορμή το ολγοθά του Παναθηναϊκού. Σύμφωνοι, ο αντικυβερνητικός καναλάρχης είναι ο μοναδικός υπεύθυνος της Παναθηναϊκής δυστυχίας, όμως παραπάει μία κυβέρνηση να προσπαθεί να εκμεταλλευτεί επικοινωνιακά την υπαιτιότητα ενός αντιπάλου στο χώρο του ποδοσφαίρου.
Σπούδασε στο Μιλάνο, στο ωδείο της πόλης, ως παιδί - θαύμα, καθώς προτού καν συμπληρώσει τα 15 του χρόνια είχε συνθέσει μία όπερα κι ένα ορατόριο. Με προτροπή του διάσημου διευθυντή ορχήστρας Arturo Toscanini, ο νεαρός Ρότα συνέχισε τις σπουδές του στις ΗΠΑ.
Έχω έναν πολύτιμο φίλο, λεβεντάνθρωπο και έξω καρδιά. Κάποιοι θα τον έλεγαν και ιδιόρρυθμο. Εγώ όχι. Έβγαλε το Βαρβάκειο, έβγαλε το Οικονομικό Πανεπιστήμιο αλλά έκανε καριέρα ψαρά στη Βαρβάκειο Αγορά. Δεν άντεχε να κλειστεί σε γραφείο. Προτιμούσε να πουλάει ψάρια, να φωνάζει και να καλαμπουρίζει ελεύθερος.