Αν ζούσε σήμερα ο Ιωάννης Μεταξάς θα είχε ανοίξει μέτωπο με τον Μουρίνιο για το ποιος είναι ο special one της προπονητικής. Στα χρόνια της δικτατορίας του είχε βάλει να τον ανακηρύξουν πρώτο σε καμιά δεκαριά τομείς: Πρώτο σε δημοφιλία πρωθυπουργό, πρώτο αθλητή, πρώτο αγρότη, πρώτο εργάτη, πρώτο μηχανικό, παντού πρώτο. Όποιος τολμούσε να το αμφισβητήσει, τον περίμενε το ρετσινόλαδο. Οι κόλακες έδιναν ρεσιτάλ προπαγάνδας που ξεπερνούσε τα όρια της γελοιότητας.
Τον Οκτώβριο του 1935 η στρατηγάρα ο Κονδύλης κατέλαβε την εξουσία. Μαγκιά. Και με μαϊμού δημοψήφισμα ξανάφερε τον βασιλιά. Οι στρατιωτικοί οι οποίοι θέλουν να σώσουν την πατρίδα, όμως όχι από εξωτερικό εχθρό, είναι φαιδροι. Τύποι επιθεωρησιακοί. Γραφικοί.
Ακατανόητα πράγματα. Ο γνωστός κύριος Ηλίας Ψινάκης είναι ο γνωστός Ηλίας Ψινάκης. Φοβερό! Να ζητάνε ευθύνες επειδή τον έκαναν δήμαρχο. Αυτοί που τον ψήφισαν. Ποιόν ψήφισαν, όμως; Τον γνωστό, τον πασίγνωστο κύριο Ηλία Ψινάκη.
Το Βατικανό αγιοποιεί. Κανείς άλλος. Αποφασίζει ότι από σήμερα είναι άγιος ο τάδε Βουρδούμιος. Έτσι και το ΚΚΕ, ως αληθινό ιερατείο θρησκείας υποδεικνύει στα μέλη του ότι στο όνομα του Πατρός Μαρξ, του Υιού Κομουνισμού και του Αγίου Κόμματος μεταγράφεται ο Άρης Βελουχιώτης από τον Παράδεισο στην Κόλαση, διότι είναι κωλοπαιδαράς. Τον δε Νίκο Ζαχαριάδη τον μετακινούμε από την Κόλαση μεγάλης κοιλάδας στον προθάλαμο, όπου εκεί τα καζάνια βράζουν σε θερμοκρασία μικρότερη.
Ο πρώτος κυβερνήτης της Ελλάδος μετά την Επανάσταση του 1821 είναι ο αριστοκράτης και συντηρητικός πρώην υπουργός εξωτερικών της τσαρικής Ρωσίας Ιωάννης Καποδίστριας, Κερκυραίος. Ο αποδυτηριάκιας, βέβαια, είναι με τον Καποδίστρια, όχι με τα χαμένα κορμιά τους κοτζαμπάσηδες, ούτε με τους Άγγλους που με τους πράκτορές τους δουλεύουν φανερά και παρασκηνιακά για τα συμφέροντα τους στην Ελλάδα.
Για όσους ασχολούνται με τη νεώτερη πολιτική Ιστορία του τόπου ο Νίκος Ζαχαριάδης είναι μεγάλο πρόσωπο. Τον βάζεις στη σέντρα. Αν τον αγνοείς, αν τον κάνεις στην άκρη, τότε δεν ασχολείσαι σοβαρά με τη μπάλα που παίζεται στην Ελλάδα. Και ποιο το ένα είναι το κόμμα, το ΚΚΕ.
Η υπέρτατη πρόκληση σ’ αυτούς που σκέπτονται είναι το φοβερό πυροβολικό κατηγοριών στον Τσίπρα, με αφορμή τους νεκρούς από τις πυρκαγιές. Ναι, στο μπουρδέλο που λέγεται Ελλάδα υπάρχουν άνθρωποι που ναι μεν σιωπούν αλλά σκέπτονται. Που αντιλαμβάνονται. Και ξέρουν.
Από τη μία, το μεγαλύτερο όνομα στην πολιτική Ιστορία της Γαλλίας. Ο Ζαν Ζωρές. Από την άλλη, ο γκραν τίποτας Ραούλ Βιλαίν, ο δολοφόνος του “αγίου της αριστεράς”, του “σοσιαλιστή προφήτη”, του ευλογημένου και από την Δεξιά Ζαν Ζωρές, του εθνικού συμβόλου των Γάλλων.
Είμαστε πολύ προχωρημένοι, ρε. Τους βλέπουμε σήμερα αυτούς που θεωρούμε ότι είναι οι υπεύθυνοι, οι ένοχοι της καταστροφής μας και νοιώθουμε οκέυ να 'ουμε, ρίχνοντας μονάχα τίποτα μπινελίκια. Σου λέω, μεγάλε, ότι έχουμε προχωρήσει πολύ, έχουμε ξεφύγει. Δεν είμαστε όπως μέχρι και πριν 60-70 χρόνια που βγάζαμε μεταξύ μας τα μάτια. Που τραβούσαμε από τη μέση το κουμπούρι και θερίζαμε τον άλλον και άμα λάχει σκοτώναμε και τα αδέλφια του, τα ορφανά του.
Λέμε ο γερμαναράς. Για κανέναν άλλον λαό δεν το λέμε. Ούτε Ιταλαράς λέμε, ούτε αγγλαράς, γαλλαράς. Δεν σου βγαίνει αυτή η λέξη θα πεις. Δεν ισχύει αυτό.