Ουδέποτε στη μεταπολιτευτική ιστορία της χώρας έγιναν εκλογές τους μήνες Ιούλιο και Αύγουστο. Ακόμη και στις πιο ανώμαλες πολιτικά περιόδους, οι πολιτικοί ή η θεία τύχη περιφρουρούσαν ως κόρην οφθαλμού τα μπάνια του λαού.
Ήταν 13 Ιανουαρίου 2010 όταν ο ΓΑΠ έλεγε το πρώτο μεγάλο ψέμα για τις εξελίξεις στην ελληνική οικονομία. «Δεν υπάρχει περίπτωση ούτε να φύγουμε από το ευρώ ούτε να ποσφύγουμε στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Δεν το έχουμε ανάγκη».
Αυτό είναι όντως ανέκδοτο. Για να γελά κανείς και να κλαίει ταυτοχρόνως. Είκοσι δύο βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, με επιστολή τους στον πρωθυπουργό ζήτησαν, στο παρά πέντε της χρεοκοπίας, αυξήσεις μισθών και συλλογικές συμβάσεις.
Δεν έχεις μία στο παντελόνι και έρχεται ο άλλος και σου λέει «Δώσε μου». Πρόσεξε! Το ξέρει ο άλλος ότι δεν έχεις μία, κι όμως ζητάει, μάλιστα επιτακτικά, να του δώσεις. Πρόσεξε!!! Δεν θέλει να του δώσεις δανεικά εσύ που δεν έχεις, τα ζητάει... αγύριστα.
Φοβερά πράγματα. Γι' αυτό ο μαλάκας ψήφισε σύριζα. Ένας είναι ο μαλάκας, ο λαός. Ψηφίζει ένα κόμμα, άσχετο ποιο είναι αυτό, ΠΑΣΟΚ ή, ΝΔ, Σύριζα ή, όποιο άλλο αύριο, για να δίνουν show όταν πλακώνονται δύο υπουργοί. Γνωστή ιστορία.
Διαβάζεις αποδυτηριάκια. Σημαίνει ότι δεν αφήνεις το μυαλό σου στο νεροχύτη το πρωί που θα πλύνεις τα μάτια σου. Ούτε ξεχνάς το μυαλό σου στο αυτοκίνητο, εκεί που το πάρκαρες.
Η κυρία Φώφη Γεννηματά είναι, λέει, το φαβορί για νέα αρχηγός στο ΠΑΣΟΚ. Ποιος ασχολείται! Δεν υπάρχει στο χάρτη καμμία Φώφη με το βαρύ όνομα Γεννηματά και κανένα ΠΑΣΟΚ με το πιο βαρύ και ασήκωτο κόμμα στην μεταπολιτευτική Ελλάδα.
Αν γίνει «Κούγκι» θα το έχουν κάνει οι δανειστές. Το είπε ο Πάνος Καμμένος. Ο συγκυβερνήτης. Όπως λέμε ο συνοδηγός. Ο συνεργάτης. Ο συνοδός. Ο συνοδοιπόρος. Ο συνεταίρος.
«Θα κάνουμε διαδήλωση κατά της ιδιωτικοποίησης του ΟΛΠ, να μην ιδιωτικοποιηθεί το λιμάνι Πειραιά». Ποιος καραγκιόζης το λέει αυτό δημοσίως και επισήμως από τα κανάλια;