ΕΓΡΑΨΕ ΒΙΒΛΙΟ ΔΙΧΩΣ ΕΓΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ

 

Είναι πνευματικός άνθρωπος. Φιλόσοφος, φιλόλογος, διανοούμενος, στοχαστής. Άνθρωπος των γραμμάτων, ποιητής, λογοτέχνης, συγγραφέας. Ένας καλλιτέχνης, ηθοποιός, ζωγράφος, μουσικός. Γιατί, κύριε, στρατεύεσαι στο κόμμα; Γιατί οργανώνεσαι, γιατί γίνεσαι μέλος του κόμματος, του ΚΚΕ, του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ, του όποιου κόμματος.

Για να δυναμώσει το κόμμα, θα μου πεις. Και για ποιο λόγο να δυναμώσει το κόμμα όταν στην πράξη είναι ανίκανο να βοηθήσει τον λαό, την κοινωνία. Θα μου πεις το άλλο.
Κομματίζομαι διότι είμαι ιδεολόγος και μπαίνω στο κόμμα της ιδεολογίας μου. Να, όμως, που το κόμμα την κάνει πουτάνα την ιδεολογία. Την φέρνει στα μέτρα του. Και ο στρατευμένος ιδεολόγος έχει πρόβλημα συνειδησιακό, αν είναι καθαρός. Αν δεν είναι λαμόγιο.

Ξεκάθαρα πράγματα. Στην πλειοψηφία τους οι πνευματικοί άνθρωποι, οι καλλιτέχνες μπαίνουν στο κόμμα για να πάρουν πόντους. Ποτέ, κανείς δεν έχασε με την στράτευση του στο κόμμα. Απεναντίας, ο “στρατευμένος” περνάει ως ιδεολόγος, ενώ ενεργεί όπως ένας κοινός τυχοδιώκτης.

Τι γίνεται, μια που πιάσαμε τέτοια κουβέντα. Υποτίθεται ότι το μείζον, το απόλυτο ζητούμενο είναι να ξυπνήσει ο λαός. Βέβαια. Όλα γίνονται στο όνομα του λαού, άλλο αν ο λαός γυρίζει την πλάτη στο κόμμα. Και ο οποίος λαός δεν ξέρει τι θέλει από το κόμμα, από το κάθε κόμμα. Και σίγουρα ο λαός δεν περιμένει από το κόμμα με την ιδεολογία και το όπαμα αυτά που αναφέρονται στο... καταστατικό του κόμματος.

Όπως επίσης ποτέ των ποτών το κόμμα, το κάθε κόμμα όπως γράφουν τα κιτάπια του δεν θα δει την αναγνώριση από τον λαό, τον γίγαντα λαό, τον άξιο σεβασμού και προσφοράς λαό. Άσε την παραμύθα ότι λαός και κόμματα ζούνε στον ίδιον κόσμο. Αν ήταν έτσι, τότε ο κόσμος θα ψήφιζε ένα κόμμα. Δεν θα έκανε πλάκα με περισσότερα κόμματα, ούτε τα κόμματα θα λειτουργούσαν όπως οι συμμορίες, κλαμπ της συμφοράς, μαγαζιά που πουλάνε σκάρτο πράμα.

Γράφω τούτες τις αράδες με αφορμή ότι πέθανε το 1980, σα σήμερα 27 Ιανουαρίου, ο Γιάννης Χατζηανδρέας, γνωστός με το ψευδώνυμο Στρατής Τσίρκας. Σπουδαίος Έλληνας πεζογράφος, που ήταν στο ΚΚΕ και τον διέγραψαν. Γιατί;

Ο γεννηθείς στο Κάιρο της Αιγύπτου συγγραφέας έγραψε τις “Ακυβέρνητες Πολιτείες”, το πιο σημαντικό του έργο. Μια τριλογία, τρία μυθιστορήματα. Το πρώτο ήταν η “Λέσχη”. Του είπαν από το κόμμα να αποκηρύξει το εν λόγω μυθιστόρημα. Αυτός αρνήθηκε, του είπαν δεν είσαι καλός κομουνιστής και το 1961 τον διώξανε από το ΚΚΕ.

Ο Τσίρκας, φυσικά, δεν άλλαξε ιδέες, ούτε σταμάτησε να ασχολείται ενεργά με την πολιτική. Το 1935 ίδρυσε την “Αντιφασιστική Πρωτοπορία”. Το 1937 έγραψε τον Όρκο στον Λόρκα και με τους Μπέρτολτ Μπρεχτ, Λουίς Αραγκόν, Πάμπλο Νερούντα συμμετείχε στο Διεθνές συνέδριο των συγγραφέων στο Παρίσι για την υπεράσπιση της κουλτούρας από τον πόλεμο και τους φασίστες. Επί δικτατορίας στην Ελλάδα έγινε μέλος στο ΠΑΜ, το 1969 εντάχθηκε στο ΚΚ Εσωτερικού. Έχει τη γλύκα της αυτή η κομματική στράτευση.

Διαβάστε ακόμα:

Από τον Χριστό μέχρι τον Λένιν