Το γήπεδο θέλει κόντρα. Δεν πας στη ροκ συναυλία να φτιαχτείς με τον πρεζάκια τραγουδιστή, ούτε στο θέατρο να θαυμάσεις παράσταση και ερμηνεία ηθοποιών. Το οξυγόνο στη μπάλλα, ακόμα και στο πιο καλλιτεχνικό, το πιο αρτίστικο ποδόσφαιρο, είναι η αντιπαλότητα.
Ο Ολυμπιακός κέρδισε την Φενέρ Μπαξέ στο μπάσκετ. Σιγά, ρε. Και μαζύ με την τουρκική ομάδα κέρδισε και τον Ομπράντοβιτς. Σιγά, ρε. Γι’ αυτό τίγκαρε το γήπεδο, άλλωστε. Επειδή στον πάγκο της ομάδας του «Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς» ήτανε ο Σέρβος. Ποιος είναι ο σουλτάνος της Φενέρ;
Υπάρχει θάνατος ένδοξος και θριαμβευτικός; Γιατί, όχι. Ο θάνατος είναι θάνατος, όμως ο άνθρωπος δεν έχει αποφύγει να τον στολίσει, να τον στέψει με διάσταση ηρωική, επική. Να τον ομορφύνει τον θάνατο.
Χάθηκε η πρώτη χρονιά της χαμένης ΑΕΚ. Απευθύνομαι σε εκπαιδευμένους αναγνώστες. Ό,τι λέμε το λέμε με λίγα λόγια. Τα πολλά λόγια τα λένε αυτοί που δεν έχουν να πουν τίποτα με ουσία και συνουσία. Και τα πολλά τα διαβάζουν αυτοί που δεν είναι ψαγμένοι. Που δεν θέλουν να ρουφήξουν ουσία και να κάνουν συνουσία με τις αράδες του κειμένου.
Η ιστορία με τον Σουμάχερ, αν τελικώς καταλήξει το παλληκάρι, θα έχει τουλάχιστον μισό αιώνα ζωής. Έτσι το προβλέπω. Για τα προσεχή 50 χρόνια θα απασχολεί, θα ξαναζωντανεύει επειδή πάντα κάποιο ρεπορτάζ αποκαλυπτικό όλο κάτι νέο θα έχει να προσθέσει.
Ο Γκαρσία, ένας είναι ο Γκαρσία, ο Πάμπλο ο παοκτσής, πάει για Βέροια. Όχι, ρε. Αυτά μόνο στην Ελλάδα γίνονται. Ποια είναι αυτά που μόνον στην Ελλάδα γίνονται;
Στις αλήθειες δεν λέμε «Όχι». Οι Θεσσαλονικείς είναι κομπλεξικοί με την Αθήνα. Είπαμε. Ο αποδυτηριάκιας αυτό το παιχνίδι κάνει. Παίζει με τις αλήθειες. Επειδή οι μεγάλες, οι πιο μεγάλες αλήθειες της ζωής μοστράρονται στη σέντρα του γηπέδου. Βέβαια.
Δεν θα ήθελα να ήμουν Δέλλας. Η μαγκιά. Να μπαίνεις στη θέση του αλλουνού. Αυτή είναι η μαγκιά, όχι να επικρίνεις. Αυτό είναι το εύκολο. Τουλάχιστον κάνε πρώτα το δύσκολο. Μπες στη θέση του προπονητού της ΑΕΚ.
Δύσκολα να δεχθείς ότι ο Σουμάχερ έκανε την ανοησία. Δεν ξέρεις, όμως υποθέτεις. Την έννοια κίνδυνος, την απειλή κίνδυνος, ακριβώς λόγω της δουλειά του, την είχε κάνει βίωμα το παλληκάρι. Με βάση, λοιπόν, αυτό το δεδομένο σκέπτεσαι ότι είναι μάλλον απίθανο να βγήκε αδικαιολόγητα εκτός απαγορευμένης ζώνης τρέχοντας πάνω στο χιόνι. Έστω και σαν καλός σκιέρ.