Η πάλη πάλι στους ολυμπιακούς αγώνες. Δεν είναι αυτή η είδηση. Όπως δεν είναι είδηση και τότε που την είχαν πετάξει από το πρόγραμμα των ολυμπιακών αγώνων. Άλλη είναι η είδηση. Φοβερά πράγματα.
Στο 43ο λεπτό και 22ο δευτερόλεπτο, μεταδίδει ο μεταδότης της τηλεόρασης του Σκάι, ο Παναθηναϊκός απειλεί να σκοράρει. Φοβερά πράγματα. Μεγάλη στιγμή. Απειλεί ο Παναθηναϊκός να βάλει γκολ στην Παναχαϊκή του Μαραγκουδάκη που δεν έκανε για τον Πλατανιά και του Σπίνουλα.
Έχεις Γκάλη. Οι ουρανοί σου στέλνουν το πιο μονάκριβο δώρο. Έναν τύπο κτισμένο για μποξαδόρο. Αυτός, όμως, έχει αποφασίσει μπάσκετ! Έτσι του λέει μέσα του η Εντολή. Και πώς θα πηδάει υψηλά ο κοντός; Θα πηδάει όσο χρειάζεται και θα στέκεται στον αέρα.
Να σου πω την κουβέντα μου μετά την ήττα από την Ιταλία και εν όψει της αναμέτρησης με την ομάδα-αίνιγμα, την Φινλανδία. Λοιπόν.
Έχεις το τρία στα τρία και καπάκι την ήττα στο τέταρτο. Σαν προπονητής αρχίζεις το σπηκάζ με τους παίκτες σου στις τρεις νίκες...
Έχασε η εθνική. Όχι μόνον! Μία ομάδα δεν βγαίνει στο γήπεδο με αποκλειστικό στόχο να κερδίσει. Να μη χάσει. Το νόημα βρίσκεται στο πώς αγωνίστηκε. Εκεί την κρίνεις την ομάδα. Πώς έπαιξε, δεν στέκεσαι στο τελικό αποτέλεσμα. Στο τι έγραψε ο ηλεκτρονικός πίνακας.
Κωνσταντίνος Πηλαδάκης. Μέχρι πρόεδρος της Σούπερ Λίγκα έκανε μετά τον Πέτρο Κόκκαλη και τον Τζίγγερ Βαρδινογιάννη. Νέος, ωραίος, με την υποστήριξη του Ανδρέα Βγενόπουλου, έκανε και το ντου στο χώρο, αλλά και απλώθηκε στις μπίζνες.
Ποια κοινωνικά συστήματα και ιδεολογίες του κώλου τα ενιάμερα. Την Ιστορία την γράφουν και την οδηγούν τα πρόσωπα. Αποδυτηριάκιας μιλάει. Γιατί έγινε το απίθανο και στη μουσική της Ελλάδος. Γιατί αυτή η εξαίρεση. Επειδή έτυχε να γεννηθούν σε αυτόν τον τόπο ο Μίκης Θεοδωράκης και ο Μάνος Χατζηδάκις.
Χίλια μπράβο στα παιδιά του μπάσκετ. Μας έδωσαν το πιο σπουδαίο. Ποια νίκη επί της Τουρκίας; Χαμηλώνει τους μπασκετμπωλίστες της εθνικής ομάδας όποιος στέκεται στην τρίτη σερί νίκη στο ευρωμπάσκετ.
Υπάρχουν τρία ματς ακόμα στον όμιλο και όλα γίνονται. Να χάσει τα δύο η Ελλάδα και να μείνει απ’ έξω. Τίποτα δεν αποκλείεται. Ποδόσφαιρο είναι. Άσε ότι μιλάμε για μία κάτω του μετρίου ομάδα, την ελληνική, με μοναδικό προσόν τον τσαμπουκά της.
Η εθνική ομάδα είναι δική μου. Δεν θα πω ότι δεν είναι και δική σου. Όλων των Ελλήνων είναι η εθνική ομάδα. Δυστυχώς. Έτσι είναι, όμως. Η εθνική ομάδα ανήκει στους Έλληνες. Αυτοί την πληρώνουν, αυτοί την χαίρονται, αυτοί την βρίζουν.