Μου κάθεται περίεργο. Άρχισαν κιόλας να φυτρώνουν ρεπορτάζ για ενδιαφέρον, λέει, ρώσικο ενδιαφέρον στον Άρη. Τι κόλπο είναι αυτό! Για να ψάξουν μήπως υπάρχει δάκτυλος του Ιβάν!
Να χαρείς μπορείς; Μεγάλη υπόθεση αυτή. Να είσαι στη μιζέρια εύκολο. Το ΄χεις και μόνος σου, είναι και η κρίση, έχεις και μια δικαιολογία παραπάνω. Τυχεροί οι γάβροι. Ήρθε το μπάσκετ και τους έκανε πασάδες πάλι.
Τα έχω γράψει χίλιες φορές. Ο αθλητισμός είναι μπίζνα. Αμα σε βλέπω με το χέρι στην τσέπη για το μεγαλείο της ομάδας με ανησυχείς. Δεν λέω ότι είσαι ύποπτος, αλλά άμα φύγεις θα την πάρεις σπίτι μαζί σου;
Είσαι βάζελος και είσαι στην απ’ έξω του φάιναλ φωρ. Να κερδίσει την κούπα ο Ολυμπιακός, να χάσει και τα δυο ματς, σε ρωτάει ο αποδυτηριάκιας. Δεν χρειάζεται να απαντήσεις. Χωρίς κατηγορούμενους λειτουργεί το ανακριτικό γραφείο του αποδυτηριάκια.
Σε τραβάει το μπάσκετ. Ο αποδυτηριάκιας έχει μέσα του και μπάσκετ. Η μπάλλα είναι πιο λαϊκιά γκόμενα, πιο αλήτρα. Μου πάει περισσότερο. Το μπάσκετ θέλει άλλη τεχνική, έχει και μάχη. Στον Έλληνα αρέσει το μπάσκετ. Εθνικό άθλημα. Έτσι λέγανε.
Έκανα κατά τύχη μια γύρα τα κανάλια χθες το βράδυ. Με το κουτί δεν ξέρεις τι ψάχνεις καμμιά φορά. Αρρώστια είναι. Είχα έναν φίλο, άφησε την Αθήνα, πήγε σε χωριό πριν χρόνια, πιάνανε τα χέρια του σε χίλια πράγματα, καλλιτέχνης λαϊκός, όχι ψώνιο της ψευτοκουλτούρας.
Ραντεβού στις επτά με την τηλεόραση. Βλέπουμε μπάσκετ. Φαϊναρ φωρ με Ολυμπιακό, που τυχαίνει να είναι πρωταθλητής Ευρώπης. Το ματς θα το δουν και μη μπασκετικοί. Και μη ολυμπιακοί. Γιατί; Επειδή θα το παρακολουθήσει πολύ κόσμος. Όπως το λέω.
Έναν άνθρωπο δεν θέλει με τίποτα να κυκλοφορεί στην πιάτσα ο Μαρινάκης. Τον Αλέξη Κούγια. Δεν υπάρχει άλλος να του χαλάσει το κέφι του προέδρου του Ολυμπιακού. Που να του κάνει δύσκολη τη ζωή σαν πρόεδρος του Ολυμπιακού. Που να του χαλάει χατήρι για ό,τι επιθυμεί. Όλα είναι κανονισμένα. Μονταρισμένα. Μονάχα αυτός, ο Κούγιας, είναι που τον αναστατώνει. Κι αυτόν, τον μεγαλύτερο εχθρό του Μαρινάκη, τον διπλάρωσε ο Αλαφούζος.
Ο Στήβεν αποφάσισε να διακόψει το blog του, την καθημερινή του παρουσία στο διαδίχτυο. Ο άνθρωπος είναι αεκτζής. Όχι επαγγελματίας αεκτζής, ούτε είχε, ούτε έχει κάποια πρόθεση να παραγοντίζει. Ποιος ο λόγος να υπάρχει το blog όταν δεν υπάρχει ΑΕΚ;
Είσαι γυμνός και έχεις άσχημο σώμα. Δεν βγαίνεις έξω από το σπίτι σου. Κάτσε μέσα, να κρύψεις τη γύμνια σου και την ασχήμια σου. Είσαι ελληνικό ποδόσφαιρο, δεν βλέπεσαι, ε, μη βγαίνεις στην παρέλαση. Άσε το νυφοπάζαρο για άλλους, πιο μπάνικους.