Ποδοσφαιριστής που σε κερδίζει ο Βράνιες. Το παιχνίδι του έχει δυναμισμό και η ηττοπάθεια είναι έξω από τη σκέψη του. Μέχρι που κομπλεξάρεται ο αντίπαλος απέναντι στην επιβλητική παρουσία του Βόσνιου αμυντικού. Είναι, όμως, το ρίσκο να του δώσει φανέλα μία ΠΑΕ. Όπως έκανε η ΑΕΚ.
Ο διαιτητής τα παίρνει. Και ποιος δεν παίρνει, δηλαδή. Πάντα κάποιοι λαδώνονται. Δικαστές, εφοριακοί, τελωνιακοί, αστυνομικοί, πολιτικοί, δημοσιογράφοι. Πώς, λοιπόν, να μείνουν στην απ’ έξω οι μαυροφορούσες των γηπέδων όταν υπάρχει προσφορά.
Μία άλλη εθνική ομάδα, συμφώνησαν όλοι άσχετοι, εμφανίστηκε στην ρεβάνς με την Κροατία. Δεν είναι σίγουρο ότι όλοι οι χειροκροτητές είναι άσχετοι, παίζει να πουλάνε παραμύθι. Έτσι μεγαλώνουν τα ελληνόπουλα, όχι με αλήθεια, όχι με αυστηρότητα, όχι με πόνο.
Γενική συνέλευση σήμερα της ΠΑΕ Παναθηναϊκός. Ούτε στις κηδείες δεν γίνεται αυτό. Ποια διοίκηση της ΠΑΕ και ποιος Παναθηναϊκός; Η ομάδα εκπροσωπεί πράγματι τον κόσμο, τους οπαδούς, η δε διοίκηση μόνον τον… Αλαφούζο. Γι’ αυτό, άλλωστε, δεν τον έχει καταγγείλει που εγκατέλειψε και την δική του εταιρεία, την ΠΑΕ, και την ομάδα. Μαζί με τα χρέη της που είναι μεγαλύτερα απ’ όσα όταν το καλοκαίρι του 2012.
Οι Κράτες δεν ήρθαν στο Καραϊσκάκη για να πάρουν την πρόκριση. Να ξέρουμε τι λέμε. Την πρόκριση την είχαν πάρει από το πρώτο ματσάκι. Και επειδή είναι επαγελματίες και βγάζουν μεροκάματο από τη μπάλα, με την πρόκριση στο τσεπάκι, ήταν επόμενο να μη θέλουν να καταπονηθούν. Με την τεσσάρα του πρώτου αγώνα στην πραγματικότητα αφαίρεσαν από την ατζέντα τους ένα μάτς, που το έβγαλαν στο περίπατο.
Υπήρχαν ζωοκλέφτες που κάποια στιγμή ήθελαν να γίνουν κανονικοί επιχειρηματίες. Να κάνουν νόμιμο εμπόριο. Μάζεψαν κάποια λεφτουδάκια στην άκρη και επειδή είχαν μάθει τα κόζα της δουλειάς, την έκαναν γυριστή. Κυριλάτες μπίζνες.
Το ποδόσφαιρο δεν παίζεται μόνον στο γήπεδο. Όχι, βέβαια. Αυτό που βλέπει ο κόσμος στα 90 λεπτά είναι το αποτέλεσμα μιας δουλειάς και σε γραφεία. Βέβαια. Η ομάδα κτίζεται με την ίδια περίπου διαδικασία οικοδόμησης ενός κτηρίου. Βέβαια. Προηγείται ο σχεδιασμός, όχι σηκώνουμε στην τύχη ντουβάρια.
Έχεις τρέξει μαραθώνιο; Έστω μια απόσταση 10, 20 χιλιομέτρων σε φυσικό περιβάλλον, όχι μέσα στην πόλη. Να ανέβεις π.χ. ένα βουνό και καπάκι να κατέβεις. Η θέωση. Μην πω κάτι άλλο, δεν έχω λόγια να σου περιγράψω τι συνέβη μέσα μου όταν το πρωτοέκανα. Γι' αυτό περιορίζομαι σε μια λέξη. Η θέωση. Όταν τέλειωσες, όταν ολοκλήρωσες την απόσταση, πατούσες ακόμα στη γη, όμως το ένοιωθες ότι ήσουν σε υπέρβαση σωματική και πνευματική.
Τρέχεις.
Χάνει η Ελλάδα με 2-0 από την Ισπανία στη Λεωφόρο, πρώτο ματς προκριματικής φάσης για το Ευρώ 2004. Χάνει και το δεύτερο ματς στην Ουκρανία. Τότε ακριβώς έγινε «κάτι» το οποίο ιστορικά μπορεί να θεωρηθεί η «αρχή» της αλησμόνητης πορείας στα τελικά της Πορτογαλίας. Και του θριάμβου με την κατάκτηση του πρωταθλήματος Ευρώπης.
Θα τρέξετε μαραθώνιο σήμερα; Τι ρωτάω. Όσοι θα το κάνουν έχουν ήδη δήλωση συμμετοχή και βρίσκονται κιόλας στην εκκίνηση. Όπου να ‘ναι θα ακουστεί το πρώτο μπαμ για να ξεκινήσουν οι δρομείς. Όχι απαραίτητα μαραθωνοδρόμοι. Όχι κανονικοί αθλητές.