Ενθουσιασμός μέγας στον ΠΑΟΚ, στον κόσμο της ομάδας, με την απόκτηση του Βούλγαρου αρχιπαικταρά Ντιμίτερ (όχι Ντίμιταρ που τον γράφουν) Μπερμπάτωφ. Έτσι συμβαίνει. Ένα μεγάλο, ένα πολυεθνικό όνομα ποδοσφαιριστή γεμίζει ελπίδες.
Δεν ξέρεις ποια είναι η αλήθεια. Μόνο ότι οι παρατρεχάμενοι, έτσι κι αλλοιώς, θα αποθέωναν τον πρόεδρο που δίνει χοντρά πακέτα για την ομαδάρα. Τους πήρε τα σώβρακα ο Μαρινάκης αποφάνθηκαν όλοι οι έτσι.
Τον Μπερμπάτωφ εγώ δεν θα τον έπαιρνα. Παικταράς ο Βούλγαρος. Με τα όλα του. Μπορεί να σταθεί στο πιο υψηλού επιπέδου πρωτάθλημα, και στο πιο σκληρό. Εγώ, πάντως, δεν θα τον έπαιρνα στην ομάδα μου.
Το φαντάζομαι το σκηνικό στην παρουσίαση του Μπερμπάτωφ. Μια αίθουσα κατάμεστη και τον Δημήτρη να σκάει μύτη με ύφος, ολίγον μπλαζέ γιατί αυτό είναι το στυλ του κι όχι επειδή σνομπάρει αυτές τις διαδικασίες. Αλλωστε θα δηλώσει. Από μικρός ήμουν ΠΑΟΚτσής. Εγγυημένο.
Τελευταία ημέρα των μεταγραφών ο Βαγγέλης Μαρινάκης έκανε ακόμα δύο πρωτοσέλιδες. Δεν έχει σημασία ποιους ποδοσφαιριστές πήρε. Ούτε αν αυτοί οι δύο, Ερνάνι και Ιντέγιε τα ονόματά τους θα δείξουν κάτι το ξεχωριστό στο τσάμπιονς ληγκ.
Γουστάρω να δίνω σ' αυτούς που με διαβάζουν, με τις ατάκες του αποδυτηριάκια, τις απαντήσεις στις μεγάλες και βαρειές κουβέντες της καθημερινότητας. Άνθρωποι υποτίθεται σοβαροί, που πρωταγωνιστούν στο δημόσιο λόγο, στην πολιτική κι όχι ζωή του τόπου ανοίγουν το στόμα τους και πετάνε μπούρδες.
Μας ζάλισε τον έρωτα με τους «δικαστές» της ΕΠΟ. Μας τα έπρηξε για την παραμύθι φούρναρης κάθαρση στο ποδόσφαιρο. Φοβερά πράγματα. Επτά μήνες υπουργός και πλακώθηκε στα ταξίδια στο εξωτερικό.
Η πιο μεγάλη στιγμή του Άρεως στο πρωτάθλημα, για να μη ξεχνιόμαστε, ήταν όταν έπαιξε μπαράζ το 1980 με τον Ολυμπιακό και τούτο το γεγονός συνέπεσε με την άφιξη στην ομάδα μπάσκετ του μέγιστου Νίκου Γκάλη. Να μη ξεχνιόμαστε.
Η ΑΕΚ επιστρέφει στη σούπερ λίγκα όχι μόνον σαν ΑΕΚ, σα όνομα βαρύ, αλλά και με την καλή εικόνα που έδειξε στα φιλικά ματς. Άρα, με κεκτημένη ταχύτητα θεωρείται μία εν δυνάμει υποψήφια πρωταθλήτρια.
Μια φορά κι ένα καιρό..., όχι δεν θα πω κάποιο παραμύθι, αλλά ιστορία αληθινή. Πρόεδρος στον Ολυμπιακό ο Κόκκαλης, προπονητής ο Βαλκάνιος Κάτανετς, ο οποίος κάποια στιγμή δήλωσε «Δεν χάθηκε ο κόσμος αν δεν πάρει το πρωτάθλημα ο Ολυμπιακός»