Μια μικρή, μικρότατη χώρα στριμωγμένη ανάμεσα στα θηρία Αργεντινή και Βραζιλία είναι η Παραγουάη, που αξίζει κανείς να την γνωρίσει, να την επισκεφθεί.
Γι’ αυτό υπάρχει ο μέγας αποδυτηριάκιας. Για να κατεβάζει ο νους του. Και για να μεταφέρει ό, τι σπουδαίο και εξωφρενικό ακούσει. Εξωφρενικό, εξωπραγματικό, όμως που έχει πιθανότητες να αποφέρει αποτέλεσμα.
Πού να ξέρω γιατί ο ΠΑΟΚ πήρε μόνον για 4-5 μήνες αυτόν τον καλό μπαλλαδώρο Νάτχο, ελεύθερο, βέβαια, δηλαδή μια μεταγραφή καλή και οικονομική. Άκουσα ότι με “κόλπο” ο Ισραηλινός κι όχι Ισραηλίτης Μπίμπρας Νάτχο, δηλαδή όχι πιστός της εβραϊκής θρησκείας, κατέληξε στον ΠΑΟΚ. Δηλαδή;
Το σπαστικό. Να σου γράφουν για κάποιον παίκτη χωρίς να αναφέρουν αν είναι αμυντικός ή, επιθετικός. Όπως κάποιοι κινηματογραφικοί συντάκτες γράφουν για μια ταινία χωρίς να κάνουν τον κόπο να αναφέρουν ποιας χρονιάς παραγωγής είναι, όπως και ποιος τη σκηνοθέτησε.
Υπάρχει ένας άγραφος νόμος στο ποδόσφαιρο, που έχει πολύ μεγαλύτερη αξία από τους γραμμένους και ψηφισμένους νόμους. Τον ποδοσφαιριστή τον κρίνεις στο γήπεδο. Που σημαίνει ότι ακόμα και τον παικταρά όταν τον κάνεις μεταγραφή, πάλι περιμένεις πρώτα να τον δεις.
Σκέπτομαι πόσο μπορεί να αλλάξει το σκηνικό με την επιστροφή Μελισσανίδη. Ενας είναι ο Μελισσανίδης, άλλο ότι υπάρχει και ο αδελφός του, ο Ιάκωβος και ο γιος του, ο Γιώργος.
Να τα δώσει ή, να μην τα δώσει τα οκτακόσα χιλιάρικα ο Βασιλακόπουλος για να εξασφαλίσει στα σίγουρα τη συμμετοχή της εθνικής ομάδας μπάσκετ στο παγκόσμιο του 2014. Ιδού το ερώτημα. Ο πρόεδρος της ομοσπονδίας τα έβαλε κάτω και ζύγισε το δίνω και το παίρνω. Το κόστος και το όφελος.
Τα συγχαρητήρια μας στον Ολυμπιακό για τη μεταγραφή του Μήτρογλου. Δεν τελείωσε ακόμα; Μη και χαλάσει! Τότε δεν θα μιλάμε για επιτυχία, για τεράστια επιτυχία του Ολυμπιακού, αλλά για χαζομάρα.